MALAMIM na ang gabi. Kanina pa natutulog si Paulo sa tabi niya. Kararating lang din nila halos mula sa bahay nito sa Magallanes.
Hindi namalayan ni Farrah ang pagbagsakan ng ilang butil ng luha mula sa mga mata niya, halos hindi pa rin siya makapaniwala sa mga nangyayari sa kanila ni Paulo; masakit pa rin sa kaniya ang lahat. Hindi niya alam kung paano magsisimula, kung paano tanggapin ang lahat o mas tamang itanong sa sarili niya kung paano niya nga ba nakayang tanggapin.
Halos tatlong buwan na ang nakalipas mula nang ikasal sila sa Boracay. Akala niya nga hindi na mangyayari ang bagay na 'yon dahil sa nangyari, pero nagkamali siya. Kinasal sila ni Paulo, ang araw na naging pinakamasaya sa buhay niya. Pero ang hindi niya akalain na 'yon na rin pala ang araw na sohrang nararamdaman niy
