Chapter 13
2230 Words
Amilia's POV.
Mabilis na dalawang linggo ang lumipas, hindi ko halos namalayan dahil isang araw ko lang naman nakasama si Dylan bago sya lumipad sa Korea para sa isang guesting at photoshoot.
Isang araw lang kaming nagkasama. Naalala ko sinama nya ako nun sa PB pero pagtapak pa lang namin ng PB ay parang hindi na nya ko kilala. Pinag ayos nya lang ako ng files sa labas ng opisina nya and most of the time ay di nya ko kinakausap.
Nalaman ko din na napadala si Jace sa malayong branch ng PB. Hindi ko alam kung anong ginawa ng masungit na manager ni Dylan para hindi sabihin ni Jace ang kung ano man ang meron samin ni Dylan.
Buong araw nun ay in-enjoy ko lang yung AI na si Amise dahil napakagaling nya, she can translate everything right away for you. Pwede ka din maglaro ng guessing game at mag pa take down ng notes for reminder. Ang yaman siguro na talaga ng Pendleton. For sure hindi mura si Amise. Bakit kaya walang ganun sa bahay ni Dylan? Para naman may kausap ako dito.
I sighed.
Tumingin ako sa buong paligid. Napaka ganda ng bahay ni Dylan. Napakalinis nya at alam mo na bawat muwebles dito ay mamahalin. May mga antique jar din sya na like 200-500 years old na, at ang kabilin bilinan ni Ms. Minchin ay charot lang ni Manager pala na iingatan yun dah napalalunan pa ni Dylan yun sa bidding nung 18 pa sya.
Ang ganda nga ng bahay pero ako lang ang tao, kaya tuwing gabi ay tumatakas ako para makapunta sa bar ni Alice kung saan nagwi waitress ako or minsan ay kumakanta ako.
Hindi naman sa pagmamayabang pero maganda ang boses ko. Hindi ko lang talaga prinioritize dahil mas preferrably ko ang gymnastic.
Kakagising ko lang at hindi pa ko nag aalmusal ng dumating si Dylan.
Pagpasok nya pa lang sa loob ng bahay ay nagtama na ang paningin naming dalawa. I tried to smile pero in-ignore nya lang ako.
"Nag breakfast ka na ba? Magluluto pa lang ako" pagyaya ko dito.
"No thanks, kumain na ko sa eroplano" plain nyang sagot.
"Okay" sagot ko na lang. Maglalakad na sana ako sa kusina to get something to eat ng magsalita sya.
"Fix yourself, may follow up shoot ako" yun lang ang sabi nya at umakyat na sya.
Hindi agad ako nagdalawang isip, sa wakas makakalabas na ko ulit at kasama ko pa si Dylan!
Nagmamadali akong pumasok sa kwarto ko and hindi ko alam kung gaano ako kabilis naligo at nakapag ayos dahil sa eksaktong pagkatok ni Dylan ay tapos na kong mag blower.
He looked at me from head to toe. Awkward naman akong ngumiti. Okay naman ang itsura ko ah! Naka dress na light blue at flat shoes na white lang ako.
¨Let´s go¨ sabi nya sakin bago ako tinalikuran. I even mimicked the way he said let´s go.
Sumunod agad ako sa kanya dahil baka iwanan nya ko at isa pa ngayon lang kami nagkita. Naiinis man ako. Alam ko sa sarili ko na,
I MISSED HIM
Sa 9 na taon na wala sya sa tabi ko, araw-araw ko syang hinahanap at iniisip. Iniisip ko kung okay na ba sya? Kung napatawad nya na ba ko? Kung may mahal girlfriend na sya? Kung mahal nya pa ba ako or may mahal na syang iba.
Napahinto ang pag iisip ko ng may malaks na bumisina sa harap ko, i was expecting to see Dylan´s car pero van na puti ang nasa harap ko.
Nagulat ako ng bumaba si Manager Grace mula dito.
¨Ano bang tinutunganga mo dyan Mia?! Mali late pa kami dahil sayo, sakay na!" masungit nitong sabi.
Sumunod na lang ako at sumakay sa van, pagpasok ko ay nakita kong madaming tao sa loob.
¨Si D-Dylan po?¨ tanong ko kay Manager Grace.
Nakataas ang kilay nyang humarap sakin.
¨Malamanng nasa kotse nya, are you expecting na isasabay ka nya? you are just his P.A.¨
Pilit kong pinakalma ang sarili ko dahil baka makasagot na talaga ako, and malamang magalit sakin si papa at mama dahil hindi naman nila ako ganoon pinalaki. Pero! Nakaka triggered naman kasi talaga tong manager ni Dylan.
¨Listen up, this is Mia, she´s gonna be part of the team now, P.A. at yaya sya ni Dylan. So wag nyo syang i special treat. Okay?" Manager Grace.
"Yes Manager" sabay sabay nilang sabi.
"Mia, you should get along with them, this is Joey, driver natin sya" nag nod naman sakin yung lalaking nagda drive, I think same age lang namin sya or matanda lang sya ng dalawa o tatlong taon sa akin. "This is Andrea, ang stylist ni Dylan" turo naman ni Manager sa babaeng long and blonde hair na nagse cellphone. Tumingin lang sya sakin at binalik na ang tingin sa phone nya. Mukhang kamag anak to ni Manager ah. "This is Judith, Dylan's make up artist"
"Hi Mia!" masigla nitong bati sakin. Medyo chubby sya pero mahahalata mo sa personality nya na super mabait sya.
"Hello" nahihiya ko pang bati sa kanya.
"And then sa next car, nandun si Butler Cho, sya ang head ng security ni Dylan" pagtatapos ni Manager, tumango na lang ako at ngumiti pero inirapan nya lang ako.
Maya-maya lang ay huminto na ang sasakyan, mukhang nasa pagpo photoshootan na kami. Pagbaba ko ng sasakyan, saktong kababa lang ni Dylan ng sasakyan nya.
Nakita ko syang nakatingin pero mabilis nyang iniwas yun at itinuon ang atensyon nya sa mga fan girls nya na nagwawala na ngayon.
"Dylan baby!"
"Ang gwapo nya talaga! Mamatay na ko!"
"Dylan my loves, uwi na tayo!"
"Dylan pa picture naman!"
Nagsisigawan ang mga fans nya na akala mo wala ng bukas pero hindi naman ako naiinis, sino ba naman ako? Asawa lang naman ako na parang hindi. Ang gulo no?
My heart fell nung makita kong ngumiti sya sa mga fans nya, lumapit sya and even took photos with them. Yung iba, akala mo kung makayakap parang makakalas na si Dylan.
I somehow regretted na during nung highschool days namin nung kami pang dalawa, hindi man lang kami nakapag picture. Wala man lang akong memories na once talagang naging kami and I am not just his wife, pero ako ang kauna-unahan nyang girlfriend.
"Hey Mia!" tumingin ako sa tumawag sakin. Pag tingin ko si Andrea yun.
"Yes?" tanong ko.
"Sumunod ka sakin, marami akong ipapagawa sayo. Bilisan mo, magsisimula na ang shoot!" inis nitong sabi. Sumunod na lang ako sa kanya.
Pumasok kami sa isang storage room and halos lumuwa ang mata ko sa dami ng damit na nakasabog doon. Kung akala mo magulo ang binigay na kwarto sakin ni Dylan. This is 100x much worse!
"Magsimula ka ng mag ayos, i hanger mo lahat yan and then paghi hiwalayin mo depende sa season style and color" Andrea.
"Teka, bakit ako?" tanong ko.
"Nagrereklamo ka ba? P.A. ka dito, wag kang umasta na para bang boss. Kilos na, pagkatapos mo dyan madami pang gagawin sa labas. Kupad-kupad mo!" asik nito sakin bago pabalibag na sinarado ang pinto.
Wow! No wonder naging rude si Dylan, he is surrounded by a lot of toxic people. Tsk tsk
"Arrrggggghhh! Bakit pa kasi ako pinakasalan, sana pinag yaya nya na lang talaga ako para di labag sa kalooban kong gawin to! Waaah! Masisiraan ako ng ulo sa mga tao dito. Whoo! Relax Mia, patience is a virtue" pagkausap ko sa sarili ko.
Hindi ko alam kung ilang oras ang ginugol ko dahil paglabas ko ay madilim na, at kung akala ko ay tapos na dahil sa dami ng damit na inayos ko. Hindi pa din! Naging runner naman ako. Utos dito and utos doon pero kahit papano mas nakakawala ng pagod dito dahil kahit pahapyaw ay nakikita ko si Dylan habang busy na kinukuhanan ng litrato.
Natapos ang photoshoot around 11pm na, final shoot na pala kaya nagkayayayaan ang buong production na mag bar at mag party.
Pumayag naman si Manager dahil wala namang early schedule si Dylan for tomorrow at na excite naman ako ng malaman kong sa bar kami ni Alice, magpa party.
Napakalakas ng tugtugan at marami ng tao sa bar pero di katulad ng usual na dami. It looks like mga VIP ang nandito.
"Welcome guys! This way to start your night!" nakangiting bungad ni Alice sa amin. She winked at me at nag lead na ng way para sa uupuan naming lahat.
Nung makaupo na ang lahat ay nagka grupo grupo na. May mga humanap ng kalandian, may sumasayaw at si Dylan naman, ayun nakikipag inuman sya kasama yung photographer at si Manager.
Busy si Alice sa pag aasikaso kaya halos dalawang oras na kami sa bar ng lumapit sya sa akin.
"I missed you girl!" sabi nya sakin sabay yakap.
"Ako din, miss na miss na kita, namimiss ko na ang sleepover. Kulang pa din na tumatakas ako sa gabi para mag gig dito haha" I said. Kumalas ako sa yakap nya.
"Speaking of gig, Oo nga pala my dearest bestfriend. Mali late ang singer ko for tonight. Is it okay kung kakanta ka atleast 1 o 2 kanta? Please save me! Kanina pa nagre request yung mga kasama mo ng kakanta" Alice.
"Ano?! Wag ako, nakakahiya! Nandyan si Dylan!" sabi ko.
"Ano naman, just ignore him. Pretty please friend!" sabi nito ay nag puppy eyes pa sya sakin.
I sighed.
"Fine! You win, but just one song! Okay?" sabi ko.
"Yep! Thank you Mia! Iloveyou!"
"Tse!" sabi ko. Umalis na ko sa harapan nya at nagtungo na sa stage. Grineet ko ang mga band members na naging ka close ko na dahil sa pag-gi-gig ko at pag wi waitress sa club.
"Hi! Since my singer is gonna be late, my friend here will be singing for us, hope you enjoy it and enjoy the rest of the night" Alice.
Nagpalakpakan naman yung mga tao sa bar.
I signalled the band to start. I held the microphone.
I’ve been hearing symphonies
Before all I heard was silence
A rhapsody for you and me
And every melody is timeless
Naghiyawan na agad ang mga tao sa unang stanza pa lang ng kanta at halos lumundag ang puso ko ng makita kong nakatingin si Dylan sakin. He's holding his beer pero naka pokus ang atensyon nya sakin. Nag iwas ako ng tingin dahil feeling ko di ko matatapos ang kanta kapag nakatingin ako sa dalawang itim na itim at singkit nyang mata.
Life was stringing me along
Then you came and you cut me loose
Was solo singing on my own
Now I can’t find the key without you
Nadisappoint ako ng pagtingin ko sa kanya ay nagsi cellphone na sya. Not sure kung may ka videocall sya pero nagsasalita sya. Wala na din syang katabi dahil nagsasayawan na sila.
And now your song is on repeat
And I’m dancin' on to your heartbeat
And when you’re gone, I feel incomplete
So if you want the truth
I just wanna be part of your symphony
Will you hold me tight and not let go?
Symphony
Like a love song on the radio
Will you hold me tight and not let go?
I’m sorry if it’s all too much
Every day you’re here, I’m healing
And I was runnin' out of luck
I never thought I’d find this feeling
'Cause I’ve been hearing symphonies
Before all I heard was silence
A rhapsody for you and me
(A rhapsody for you and me)
And every melody is timeless
And now your song is on repeat
And I’m dancin' on to your heartbeat
And when you’re gone, I feel incomplete
So if you want the truth
I just wanna be part of your symphony
Will you hold me tight and not let go?
Symphony
Like a love song on the radio
Will you hold me tight and not let go?
Ah, ah, ah, ah, ah, ah
Ah ah, ah
Ah, ah, ah, ah, ah, ah
Ah ah, ah
And now your song is on repeat
And I’m dancin' on to your heartbeat
And when you’re gone, I feel incomplete
So if you want the truth
(Oh, oh, oh)
I just wanna be part of your symphony
Will you hold me tight and not let go?
Symphony
Like a love song on the radio
Symphony
Will you hold me tight and not let go?
Symphony
Like a love song on the radio
Will you hold me tight and not let go?
Nung matapos ko ang kanta ay agad agad akong bumaba ng stage. Wala na talagang pake si Dylan.
He's all changed now.
Dylan's POV.
A/N: Pustahan may magwawala dyan sa inyo. This is it! Ang kauna unahang POV ng mahal na hari haha!
"I didn't know na ka close pala ni Mia, ang may ari ng bar na to" sabi sakin ni Manager.
Tumango lang ako, I hate answering a lot of question from her. Mas malala pa sya kay mom.
Umayos ako ng upo ng magsimula ng tumugtog ang banda. I held my beer at ininom ito.
Nagsimula ng kumanta si Mia.
I never knew na magaling syang kumanta. 9 years had passed and there are things na hindi ko pa pala alam sa kanya.
Kinuha ko ang phone ko.
"Amise" I called my very own A.I.
Yes, I created her during nung mga panahong bored ako. Everyone thought na magsa scientist or doctor ako pero I ended up pursuing a business course. Hindi nila ako pinilit pero alam ko naman na, ako ang magha handle ng business ni dad so why make it so complicated?
"Yes Dylan?" Amise answered me, naka install sya sa phone ko and as well sa office.
"Make a video recording of that woman singing right now" I commanded her.
"Okay. Now, recording"
Patapos na siguro ang kanta nung magsalita ulit si Amise.
"Dylan, what would you like to name this recording?"
"Amilia Selene" I simply answered.
"Okay"
"Amise" I called her again.
"Yes?"
"Meet your very own model, Amilia Selene Torres-Pendleton"
Yes, si Mia ang naging inspiration ko while I am doing Amise. Amise is a short name for AMIlia SElene.
"You are indeed in a big trouble Dylan" I said to myself bago tumayo at tuluyang inubos ang alak na nasa kamay ko.
------------------
- Writer
