Chapter 21
1498 Words
Amilia's POV.
Tiningnan ko ang sarili ko sa salamin. I am wearing a above the knee dress at naka flat shoes lang. Aalis ako at pupunta ngayon sa opisina ni Dylan.
Naaalala ko pa nung gabing muntikan na kong malunod at sa pagdilat ng mata ko, si Dylan agad ang sumalubong sakin. Bakas na bakas ko ang sobrang pag aalala sa itsura nya, at halos lumundag ang puso ko ng maramdaman kong yakap yakap nya ko.
"I really thought I lost you!" bulong nya sakin. Hindi ko alam pano na control nila ate raffy yung mga bisita na wag ilabas ang anumang nangyari sa event na yun.
In explain nya din sakin yung about kay Andrea, naiintindihan ko naman si Andy kahit pa naiinis pa din ako dahil hinalikan nya si Dylan ko, wala akong magagawa dahil nagmahal lang naman sya. Babae din ako at alam kong masakit para sa kanya dahil she's been loving Dylan for how long and then ito ako, sumingit sa picture.
Pero teka lang! Mas nauna nga pala ako. Ay nababaliw na ko! Pati sa sarili ko nakikipag debate ako.
Lumabas na ko ng kwarto at sa pagbaba ko ay nagsilapitan yung mga guards dito sa bahay.
"Ma'am Amilia, saan po kayo pupunta?" tanong sakin ni Victor, head ng security ni Dylan.
"Victor, I already told you, wag mo kong tawaging Amilia, I feel so old. Mia na lang please" sabi ko.
"S-sige po, saan po ba ang lakad nyo Ma'am Mia? Baka po mapagalitan kami ni Sir Dylan"
"Takot ka ba talaga kay Dylan?" curious kung tanong kasi alam ko naman kung gaano kasungit si Dylan at kung makasigaw ay wakas.
"Hindi naman po, nirerespeto lang po talaga namin si Sir Dylan dahil kahit ganoon po yun kung magalit, responsable po sya, inaalala nya din po ang pamilya namin lagi"
Napangiti naman ako. Ito talagang Dylan Kasper na ito, sungit-sungitan lagi pero may soft side pa din sya. Lately, din naman ay ramdam na ramdam ko na ang pagbabago nya.
"At alam namin na mas aayos pa sya lalo na't dumating ka po"
"Naku, sana talaga" sabi ko. I smiled at him. "Anyway, pupunta tayong PB. Pupuntahan ko si Dylan, nagluto ako ng tanghalian nya"
"Ay ganun po ba? Ipapahanda ko na po ang kotse"
"Sige, salamat" sabi ko at tumalikod na sya. Pumasok muna ako sa kusina at sinilid sa lalagyan yung pananghalian ni Dylan.
Waaah! Just by doing this, feeling ko misis na misis na talaga ako.
Nung makapag park sila ay nauna na kong bumaba. Huminto ako at humarap sa kanila.
"Dito na lang kayo, kaya ko na. Kay Dylan naman ako pupunta" sabi ko. Nakita ko namang tumango-tango sila kaya napayapa ako at nagsimula ng maglakad papasok ng PB.
Ang weird kaya na may mga nakasunod sayo?
"Good morning po" sabi ko sa guard. I smiled at ilalabas ko na sana ang ID ko pero
"Ma'am Mia, sige na po, pumasok na kayo" magalang nitong sabi.
"Ay sige, salamat po" sabi ko na lang. Kilala na talaga nya ko? Whoo! Alam na kaya nilang asawa ako ng boss nila?
Nakita kong nagtitinginan ang mga teller nung pumasok ako. Mabilis naman akong tumapat sa elevator at hinintay itong bumukas.
Hindi kasi ako mapakali dahil habang nakatalikod ako ay ramdam ko ang matatalim na tingin sakin kaya pagbukas ng elevator ay sumakay agad ako.
Pagbukas ng elevator sa floor kung nasaan ang opisina nya ay excited akong pumasok.
"Hi Amise!" masigla kong bati, tuwang tuwa talaga ako sa AI na ito.
"How are you doing Mia?"
"Good! Let's talk later, I'm going to feed the dragon" sabi ko at natawa.
"Catch you later"
Nung nakaraang pumunta ako dito ay hinayaan ako ni Dylan na mag save ng profile sa kanya para nare recognize nya ang boses ko at tatawagin nya ko sa pangalan ko.
"Yes miss? How can I help you?" nagulat ako nung may magsalita at mas nagulat ako na hindi si Cheska na secretary ni Dylan ang nasa station.
"Uh, sino ka?" hindi ko napigilan ang sarili ko na magtanong.
"I'm Harrieth, the newly appointed secretary for Mr. Dylan Pendleton, and you are?"
"Before I answer your question, what happened to Cheska?"
"She's pregnant, masyadong maselan magbuntis ang ate ko kaya ako muna ang pansamantalang papalit sa pwesto nya" tumango-tango na lang ako at tiningnan sya. Okay naman, actually maganda sya, morena, matangkad, balingkinitan at may shoulder length na buhok. "And may you answer my question, sino ka? Do you have any appointment?"
"Uh ano kasi" waaah bakit mukha syang mataray at kakainin ako pero mukha syang professional.
"Look miss, you might be thinking na mataray ako but I am just doing my job. If you don't have any appointment, you may go. My boss doesn't entertain strangers. Ayokong mapagalitan"
"Sorry, alam ko namang ginagawa mo lang ang trabaho mo" sabi ko, hindi ko alam kung sasabihin ko bang wala akong appointment at asawa ako ng boss nya, baka di sya maniwala at baka pagalitan ako ni Dylan. "Pwedeng pakisabi kay Dylan, na nandito ako. Si Mia, kamo" I smiled at her.
She looked at me intently and then she sighed bago pinindot yung intercom sa harap nya.
"Sir, there is someone looking for you" sabi ni Harrieth. maya maya nag beep yung intercom
"Who?" jusko sa intercom ko pa lang naririnig yung boses ni Dylan pero kilig na kilig na ko.
"She said her name is Mia, I already informed her that we don't entertain people who doesn't have an appointment" sagot ni Harrieth.
Hindi nagrespond si Dylan.
"See? Mapapagalitan pa ko nito dahil sayo eh" sabi nya sakin.
Nagulat kami parehas ng mag beep ang intercom.
"Send my wife in"
Mga ilang segundo ata kaming nagkatinginan ni Harrieth.
Did he just call me wife? Pwedeng magpagulong gulong? Pero pinigilan ko ang sarili ko at ngumiti kay Harrieth.
Mabilis syang yumuko sa harap ko.
"I'm sorry, Mrs. Pendleton. Hindi ko po kasi alam na Mia po ang nickname nyo, I only know that Sir Dylan's wife goes with the name of Amilia. Pasensya na po"
Ti-nap ko naman sya sa shoulder at ngumiti sa kanya.
"As you've said earlier, you are just doing your job. Okay lang yun, sige papasok na ko ha?" sabi ko at iniwan sya.
Excited akong pumasok sa loob pero nagulat ako ng makita na di lang pala si Dylan ang nandito.
"Hey there Miabels!" pagbati sakin ni Xavier.
"Don't call her like that" pagsusungit ng asawa ko kaya nginitian ko na lang sya.
"Mia, buti naman dumating ka, tamang tama, bubugahan na kami ng apoy nito eh" Perseus said kaya tumawa sila ni Xavier.
"S-sorry hindi ko alam na may meeting pala kayo today, pumunta lang ako para ihatid sana tong lunch mo" sabi ko kay Dylan.
Ang tagal nyang nakatitig sa akin kaya nagbaba ako ng tingin.
"Tamang-tama! gutom pa naman kami ni Xavier" sabi ni Perseus kahit nakayuko ako ay naramdaman ko ang pagtayo at paglapit sakin ni Perseus.
Pero hindi pa sya nakakalapit ay tinapik na ni Dylan ang balikat nya.
"Ouch dude!" pag iinarte ni Perseus kaya napangiti ako.
"Manahimik ka na lang kasi dyan, Back off on what Dylan's own. Alam mo namang possessive yan" tumatawang sabi ni Xavier kaya sinamaan ko sya ng tingin
Sige, asarin nyo lang si Dylan at pag yan nainis at pinauwi ako lalagutan ko talaga ng hininga tong si Xavy.
Nagulat ako ng hawakan ako ni Dylan sa kamay at hinatak ako papalapit sa table nya. He sat down.
"I'm hungry, what you got there for me?" tanong nya kaya napangiti ako.
"Ah, tonkatsu to, wait aayusin ko lang yung sawsawan" sabi ko.
Pero nagulat ako ng hilahin ulit ako ni Dylan, causing me to fall down at maupo ng nakakandong sa kanya.
Nahigit ko yata ang paghinga ko dahil my goodness! Naka kandong lang naman ako sa asawa ko.
"You can prepare it here" sabi nya.
Na froze ata at na tongue tied ata ako kaya tumayo ako. Ramdam ko ang heart beat nya sa likod ko at maski ang paghinga nya na nakakapagpa triple ng t***k ng puso ko.
Tapos ang bango-bango nya pa! Temptasyon nga naman!
Mia! Umayos ka! Baka maligo ng sauce tong table ni Dylan dahil lang sa kinikilig ako.
Sinimulan ko ng buksan yung lunchbox at napahinto ako ng maramdaman kong isinandal ni Dylan ang baba nya sa balikat ko kaya once more ay napahinto ako sa ginagawa ko.
"Is this what you call galawang breezy in corny's term?" pang aasar ni Perseus.
"He's Dylan indeed" dagdag pa ni Xavier.
My gosh! Hindi ba nila ramdam na ang intense ang nararamdaman ko ngayon! Para akong malalagutan ng hininga tas sila tumatawa tawa lang.
Hindi ko napigilan ang mapalingon kay Dylan. Tumama ang tungki ng ilong ko sa pisngi nya at konti ng mahahalikan ko na sya!
At konti na lang kakanta na ko ng
Oh tukso! Layuan mo ako
"I'm tired and having you here right now make me at ease" Dylan said na mas lalong nagpakilig sakin, feeling ko maiihi ako eh!
"A-ah o-okay" nauutal kong sabi at kahit mahirap ay iniharap ko na ulit ang paningin ko sa pagkain, konti na lang talaga mahahalikan ko na sya. Pwedeng patulak kahit konti?
"I didn't know being married is like this, thank you wife" sabi nya, bulong lang yun pero halos mabingi ako kasi yun na lang ang lagi kong gustong marinig.
I can't help but smile.
My Kasper is back
- Writer
