Carleen woke up in a terrible nightmare.
Hindi na bago sa dalaga ang palaging nanaginip ng masama, that terrible event didn’t left her side simula non ay wala na syang magandang tulog.
She look around at sigurado syang hindi ito ang kwarto nya, inilipat ba sya ng mga ito? Maraming nagsasabi sakanyang mga pasyente na meron silang Torture chamber dito kung saan pinaparusahan ang mga pasyenteng matitigas ang ulo.
Natawa nalang ang dalaga bakit pa ba sya magugulat kung nilagay sya ng mga ito sa torture chamber, malinaw na malinaw sa memorya nya ang nangyari kagabi.
Nanaksak sya ng doktor that’s enough reason para maparusahan na naman sya.
Nakatulala lang sya sa kulay abong kisame sa loob ng kwarto nya.
Ilang taon na rin ang lumipas ng huli syang makakita ng ibang kulay maliban sa puti na kulay ng bawat sulok ng institusyon at pula na kulay ng kanyang dugo.
Gustuhin man nyang tumakas alam nyang hindi din sya tatagal sa labas, walang tatanggap sa kanya lalo pa’t nalaman na galing syang mental.
Mabilis syang napabalikwas ng biglang bumukas ang pinto. Iniluwa nito ang babae na nagturok sa kaniya ng pampatulog.
Stand up. Time for breakfast.- walang kaemo-emosyon na ani nito
Mabilis naman syang tumayo at sumunod sa dalaga, nakapagtataka na imbis sa canteen sya dalhin nito ay sa opisina ng doktor na yon sya dinala nito.
Akmang magtatanong sya ng bigla itong magsalita.
Doctor Travers doesn’t like to eat alone so you dine in together with him and after that you’ll start your first session. One more thing, hurt Doctor Travers again I’ll end your life. - malamig na turan ng dalaga
Marahan naman syang nakalunok, nakakatakot ang aura ng babaeng ito parang anytime ay kakainin ka nya ng buhay.
Tahimik silang nakarating sa pinto ng opisina ng doktor. Tatlong beses na kumatok si Cynyl tsaka binuksan ang pinto. Sinenyasan naman sya na pumasok na agad nyang sinunod.
Nakapag-tataka na hindi nandidiri sakanya o natatakot si Cynyl, sa katunayan ay kinakausap sya nito na parang walang syang sapak sa utak. Tinuturing sya nitong normal na tao.
Pagpasok nya ay naging alerto ang bawat galaw nya, lumikot ang mga mata nya sa bawat sulok ng silid hindi nya napansin na sobrang laki pala ng opisina nito.
If your done checking the room, feel free to sit here. - isang baritonong boses ang umalingawngaw sa loob ng silid.
Mabilis pa syang yumuko at umupo sa upuan kung saan nakahain ang mga pagkain.
I don’t know what food you like, so I just ordered this. - he nonchalantly said
I just nodded my head not forming any eye contact to him.
We eat silently, tanging maririnig mo lang ay yung mga tunog ng kutsara at tinidor.
Wynter is fully aware na takot sakanya ang dalaga, he also overheard Cynyl giving her a warning and for a patient with mental disability she is quite obedient.
Ino-obserbahan niyang maigi ang kaniyang pasyente, mahahalata mo na tensyonado ang dalaga sa hindi nya malamang dahilan marahil dahil sa pananakot ni Cynyl o dahil natatakot ito sa presensya nya.
Nag-pekeng ubo ang binata para makuha nito ang atensyon ng dalaga.
I reviewed your files last night, that includes your family background, diagnostics and habits. - panimula nito
Pirming nakayuko lang ang dalaga pero alam ni Wynter na nasa kanya ang atensyon nito dahil tumigil ito sa pagkain, para bang interesado ito sa mga sinasabi nya.
That incident is still under investigation. - ani ni Wynter
Napangisi naman ang dalaga na parang hindi na ito nagulat sa sinabi nya.
That case will remain unsolved, the higher ups is protecting the bastard who ruined my life.- puno ng galit na ani ng dalaga
Napabuntong-hininga nalang si Wynter.
He killed my Dad, then my Brother is in coma and me— pansamantalang naputol ang pagsasalita ng dalaga dahil sa paghikbi nito
I'm c-crazy.- pagtatapos ng dalaga
Wynter stared at the weeping woman in front of him.
I'll help you, so trust me and the process.- pag aalo nya sa dalaga
Pero parang hindi nito naririnig ang mga sinabi nya dahil patuloy parin ang paghikbi nito.
He just wait for the woman to calm down, after observing the woman for a couple of days he is more than sure na mali talaga ang diagnostics na binigay sa kanya.
This woman is traumatized.
I'm scared. - bulong ng dalaga
Pardon me, Ms. Salvador? - ani ng binata
I said I'm scared. - pag uulit nito, this time she glared at Wynter
It's natural to be scared. I, myself sometimes got scared. - pagku-kwento ng binata
Of what? - naka-kunot noong tanong ng dalaga
An awkward smile creep on the doctor's handsome face.
Bugs. - bulong ng binata
Mas lalo naman na kumunot ang noo ng dalaga
Ano uli? - pagtatanong uli ng dalaga
Pero hindi na ito inulit ng binata at pekeng umubo para matanggal ang kahihiyan na bumabalot sa kanya.
By the way Ms. Salvador, is there a certain thing or hobby that makes you at ease? - tanong ng binata
Balik na naman ito sa pagiging seryoso.
Nothing. - blankong sagot ng dalaga
Sa tagal nyang nasa loob ng institusyon na ito ay hindi na nya maalala kung kailan sya huling naging masaya sa buhay nya.
What about comfort food, do you have a certain cuisine that makes you relax? - tanong pa ng binata
Pero iling lang ang sagot ng dalaga.
Wynter stare at the maiden face. Trying figure out something, meron itong kung anong emosyon sa mga mata nito na hindi nya alam kung ano.
Do you want something? - tanong ng binata
I want to go outside. - mabilis na sagot ng dalaga
He stare at her, she wants to go outside pero ang mata nya ay walang kislap ng saya.
Can it make you happy? - tanong nito sa dalaga
No response.
Napa-buntong hininga ang binata,
You need to be healed, in order for you to be free. - ani ng doktor
Like what I've said everything will be in their proper places again if you trust me and the process of course. - dugtong pa nito
Hindi naman ako baliw. - nakayukong ani ng dalaga
Of course you're not. - pag aalo sa kanya ng doktor
Nakaka-intindi ka ng tagalog? - tanong ni Carleen
Kanina pa kasi nya napapansin na sumasagot ito kahit tagalog ang kanyang sinasabi.
Yes Ms. Salvador, my mom teach me how to speak the language. She is a filipina. - nakangiting turan ng binata
Tanging tango nalang ang naging sagot ng dalaga.
Doc, may iinumin ba akong gamot? - tanong ng dalaga
Wynter glance at the woman,
It depends Ms. Salvador, in your current state your anxiety attacks are quite strong. I asked you earlier the things or foods that makes you relax right? I asked you because it can help your brain release Endorphin and Adrenaline for you to feel good and giddy in order for you to avoid stress that can lead to sudden anxiety attack. - paliwanag ng dokto
Carleen remain stoic.
Maraming gustong itanong ang dalaga pero nagdadalawang isip pa sya kung itatanong nya.
They continue to eat quietly.
No one dares to even utter a word.
After nila kumain ay tahimik na niligpit ni Wynter ang pinagkainan nila.
Nanatili naman sa kanyang pwesto si Carleen.
A long silence was killed by an alarm, ito ang hudyat na tapos na ang session nila ng dalaga.
You can go back to your room if you want, our session is over. - nakangiting ani ng doktor.
Walang sabi-sabi ay umalis na ang dalaga.
Malalim naman na napabuntong-hininga ang binata, he doesn't understand kung bakit medyo nadisappoint sya ng umalis agad ang dalaga.
Maybe because she didn't bid her goodbye and that is awfully rude. - wala sa sariling sagot nito sa tanong na nasa isipan nito.
Naputol ang pagmumuni-muni nya ng dahil sa tunog ng kaniyang phone.
Hindi na nya tinignan ang kung sino ang caller at agad sinagot ang tawag,
Wynter Travers speaking. - ani ng doktor
This is Lazark, pumunta ka sa HQ ngayon na. - puno ng intimidasyon ang boses nito
Man, I'm out of the the business. I already told boss na I'm quit—
Hindi na natapos ang sasabihin nya dahil agad syang pinutol ng binata sa kabilang linya.
Marion, Keegan and others are severely injured hindi kaya ni Cons na gamutin sila ng sabay-sabay, and boss wants to talk to you personally. - lintanya ng binata
malakas na napabuntong-hininga ang doktor, stress na nga sya dito dadagdag pa ang mga kaibigan nya.
Which HQ? - tanong nya
Philippines.- sagot nito
Halos mapamura na sya dahil sa inis, he is currently living in Seattle paano sya makakapunta agad sa pilipinas, baka kapag dumating sya doon ay nagdidiliryo na ang mga gagamutin nya.
Lazark, nasa Seattle ako ngayon at may pasyente ako at sigurado akong yang meeting na sinasabi mo tatagal ng isang linggo yan.- inis na turan nya
I know man, pwede mo naman iwanan muna yang pasyente mo sa ibang doktor. We just need you here. - ani ng kaibigan
Halata mong problemado din ito.
Fine, I'll call you kapag nandyan na ako.- ani ng doktor
Bagsak balikat nyang pinatay ang tawag, hindi nya alam kung saan nya iiwan ang dalaga, hindi pwede sa kakambal nya dahil Pediatrician ang isang yon.
Fuck this! - inis na mura nya
Agad nya kinuha ang isang phone nya for work at tinawagan si Cynyl,
Yes sir? - bati ng dalaga
Ready my private plane, I'm goin' to the Philippines. - ani nya
Copy that sir, what about Ms. Salvador? - tanong ng dalaga
Pansamantala syang natahimik, damn.
Isasama ko sya. - tanging sagot nya
Medyo matagal bago sumagot ang dalaga.
Copy that sir. - ani nito
Tsaka nya pinatay ang tawag.
Halos sabunutan na ng binata ang sarili sa sobrang inis.
Fuck this! - mura nito sa kawalan.
Tsaka tumayo sa kaniyang trono at pumasok sa maliit na kwarto na konektado sa office nya.
Habang nag-aayos ng gamit ay tinawagan na nya ang caretaker ng bahay nya sa Manila para pagpunta nila doon ay ayos na lahat.
Then Carleen Salvador crossed on his mind.
Saan nya papatuluyin ito?
Fucking s**t! - anas ng binata
Hindi pwede na ipa-iwan nya sa magulang dahil baka mapatay pa sya ng wala sa oras ng kaniyang ama.
His dad is really sensitive about work, friends and family palagi silang sinasabihan dati ng ama na matuto silang paghiwalayin ang mga bagay tungkol dito kasi kapag naghalo-halo ang problema mo sa kaibigan, trabaho at pamilya ay siguradong hindi ka aasenso, worse case scenario ay maluwagan ka ng turnilyo in short mabaliw.
So asking his parents to take care of his patient for him to help his friends is a big no, plus his parents are in Cebu so it's impossible for a traumatized person to travel that long anxiety and paranoia will eventually eat her.
13-14 hours ang oras nila sa himpapawid papuntang manila, sigurado syang stress ito kapag nakalapag sila. He would risk his patient health just because of that meeting but he have no other choice but to bring her there.
Wynter deeply sighed, he has no other choice but to keep his patient at his custody.
-
Matapos umalis ni Carleen sa opisina ng kaniyang doktor ay dumiretso na sya sa kaniyang silid.
Gusto nyang magpahinga parang nadrain sya kahit nag-usap at kumain lang sila ng doktor kanina.
Mabuti din at tahimik lang si Cynyl dahil god knows sobrang natatakot sya sa dalaga.
Halos mahigit nya ang kaniyang hininga ng biglang pumasok si Cynyl sa kwarto nya.
Kinakabahan sya may nagawa ba syang hindi nagustuhan nito o ng kaniyang doktor kanina?
Overthinking almost ate her system, hindi nya alam kung sasaktan ba sya nito, papatulugin kagaya ng ginawa nito nong nakaraan o sisinghalan sya nito.
But the woman just stare at her,
After a long war of silence ay nagsalita na din ang dalaga.
Doctor Travers is going back to the Philippines. - pag iimporma nito
Napa-kunot noo naman sya, bakit sinasabi ito sakanya ni Cynyl.
She hear the woman sighed,
You may not believe this but Doctor Travers said that you're going back with him.- ani nito sakanya
Hindi nya alam kung bakit sya isasama nito sa Pilipinas.
It that because of her request to go outside? Its impossible she clearly remember na hindi sang-ayon ang doktor sa hiling nya.
She called out of reverie ng tumikhim ng malakas si Cynyl.
She quickly apologize.
Nevermind that. I know that you are not crazy so I entrust you my boss safety, don't do anything stupid. Understand? - ani ng nito
Mabilis naman napatango si Carleen.
Bakit ba nito binibilin sa kanya ang doktor na iyon?
Hindi ako sasama sa Pilipinas Ms. Salvador, I'm a mother of two and I don't want to leave them alone here and yes, I am a Filipina. - dagdag pa nito
Pamilyado na pala ang babae pero hindi halata dahil mukha ito fresh.
Tanging tango lang ang naisagot nya.
Matapos non ay binigyan sya ni Cynyl ng isang malaking bag na ang laman ay damit.
Ni hindi maintindihan kung totoo ba ang mga narinig nya kanina or baka nagha-hallucinate na naman sya.
Tanging buntong hininga nalang ang tugon ng dalaga dahil hindi nya na alam ang gagawin.
End of Chapter III.