“Lu-Luke, walang hiya ka,” bulong niya sa kan’yang sarili, akala niya’y hindi maririnig ng kaibigan niya iyon pero nagkamali siya.
“Ako pa ang walang hiya?” tanong nito sa kan’ya. “I gave you everything, Nathalie. Tinulongan kita sa lahat, pati na ang pagpunta sa America at mapalayo ka lang sa walang hiya mong asawa, ako pa ang walang hiya? Mukhang baliktad ata,” sabi nito. Galit ang namayani sa kan’yang nararamdaman. Hindi siya makapaniwala sa mga salitang naglalabas sa bibig nito.
“At lahat naman ng iyon ay kagagawan mo! Sinira mo kami ni Isaac para ano? Para mapalayo ako sa kan’ya at mapalapit sa’yo, akala ko… Akala ko iba ka, akala ko puro kabutihan lang ang mayroon sa’yo ngunit nagkamali ako. Tangina, Luke! Kaibigan kita, hindi ko akalaing magagawa mo sa akin ito! Why can’t you be
