Umuwi ako para lamang magpalit ng damit. Hindi rin ako nagtagal at bumalik kaagad sa hospital ngunit isang masamang balita ang sumalubong sa akin.
"Dimples." Seryoso ang mukha ni Renzi nang harangan niya ako sa pinto ng ICU.
"Renzi, bakit?"
Hindi siya sumagot. Sa halip ay niyakap niya ako nang mahigpit.
"Wala na ang mama mo."
Ito 'yong sinasabi nilang para kang nabuhusan ng malamig na tubig. Bigla na lamang akong nanigas sa kinatatayuan ko.
"Hin-hindi... Hindi totoo 'yan... Hindi!"
"I'm sorry, Dimples."
Umiling-iling ako. "Hindi! Hindi pa patay ang mama ko! H-hindi pa siya patay! Hindi pa siya patay!"
Tinulak ko siya pero nang makawala ako ay bigla na lamang kumirot ang puso ko. Tila huminto ito saglit sa pagtibok. Hindi ako makahinga! Ang sakit! Ugh!
"Dimples!" Kaagad akong s
