ISANG umaga, nagkukwentuhan kami ni Aldrich sa bench nang lapitan ako ni Aljun. "Ekang, kumusta ka na? Pwede ba tayong mag-usap, please..." bakas sa mukha niya ang lungkot.
Hindi ko siya pinansin. Tumayo ako at hinila sa kamay si Aldrich. "Lipat tayo ng pwesto, Aldrich."
Nakita ko ang pagtataka sa mukha ni Aldrich pero sumunod na lang siya nang umupo ako sa kabilang bench. Hindi ko napigilan ang aking sarili na lingunin si Aljun. Bagsak ang balikat niya na akala mo ay pinagbagsakan ng langit at lupa. Actually, naaawa ako sa kanya pero he will not learn his lesson kung agad ko naman siyang papatawarin.
Itinuloy na ulit namin ang kwentuhan namin nang makita kong umalis na si Aljun. Ngunit ilang sandali pa ay lumapit naman si Giselle. Kung todo make-up pa ang bruha. Ginawang coloring book
