Medyo mabigat ang kalooban ko ng magising ako dahil na rin sa ginawa kong pagtakas. Nakunsensya ako ng maalala ko ang sobrang pag-aalala sa mukha ni Dennis kaya naman naisip kong hindi na ako dapat pang sumuway sa kanya. Ngayon ay mag-isa lamang ako sa bahay dahil nagpunta siya sa bayan para bumili ng aming supply na pagkain.
Ang aming bahay ay medyo may kalayuan sa mga kapitbahay. Nagtataka nga ako kay Dennis kung bakit dito sa parang sukol na bahagi ng baryo siya kumuha ng lupa, ang hirap tuloy mangapit bahay. Tinatamad akong lumabas kaya naman si Melissa o Jessie ang siyang madalas na bumibisita sa akin. Kapag may kailangan ako na wala sa bahay ay hinahayaan ko na lang kaysa pumunta pa ako sa kapitbahay na halos 30 minutes ko ding lalakarin.
Sa mga sumunod na araw ay naging madals na
