Under The Moonlight Chapter 41 Marciano’s Point Of View. I’ve been looking at the stars in the sky. The moon was also fascinating that I almost fell in love with it. Pero wala na akong nararamdaman. Love is just a word that I don’t feel anymore. “N-Nandito ka lang pala.” Someone from behind me said so I turned my gaze at her and saw Bianca with smiles on her lips. Tumabi siya sa akin sa pag-upo at tumingin din sa kalangitan kung saan kanina ko pang pinagmamasdan. “Why are you still here? Gabi na at baka mapano ka pa,” sabi ko rito. Muli na rin akong tumingin sa harapan at ang tanging nakikita ko lang ay ang dilim. Ang dilim na kung saan ay ang buhay ko na ngayon. It’s plain dark and no one is there for me except Bianca who never leaves me. “N-Nag-aalala kasi ako sa ‘yo. Alam mo nam

