Mabilis lumipas ang mga araw at lingo. Maayos naman na ang lahat, magaling na si Aga mula sa aksidenteng kinasangkutan niya. Samantalang si Daisy naman ay nagpapagaling pa rin. Above all that, kami pa rin ni Aga at masaya sa piling ng isa’t isa.
“Well, well, well! Kumusta naman ang mga kaibigan ko?” Sabay-sabay kaming napalingon sa entrance ng coffee shop, nang may pamilyar na boses kaming narinig mula roon. Halos mapatili pa kami nang makitang si Shen pala ang bagong pasok na iyon sa coffee shop.
“Nak! Kailan ka pa dumating?” excited kong tanong sa kaniya, niyakap ko pa siya sa sobrang katuwaan.
“Kararating ko lang two days ago ‘nay. Pahinga lang ng kaunti, then larga na sa galaan,” nakangiting sagot naman niya sa akin matapos ang aming pagyayakapan.
Iginiya ko siya sa upuan malapit
