Kids Again

Wish

Present.

"Ma'am does this approve to you?"

My secretary asked as I entered the building. Papasok palang ako andami na kagad kailangan gawin. Pagbaba pa nga lang nang eroplano eh.

Tinignan ko ung meeting na tinatanong niya ay kaya ba nang sched ko.

"Yes. Please tell them that I want specific details and please also make sure that it will not fail, It really takes time for those things. But, I trust them. So let them keep those in mind that they hold the company's name."

Sabi ko kasi kailangan nila nang 8 months to finish 2 buildings that will cost a lot and buildings like those are said to be done in 1 year and a half. How will they get a hold of their own time? Unless they hired a lot of people and construct a contract to ask for help to our sister companies.

This project will be the best project of the year and for the company. If it fails we all failed, especially me since I will approve it because I believe in the engineer who will make the project.

Hay.. ka-busy kagad! Jusme!

We walked into my office and she said my schedule on the way.

"And ma'am there will be an investor that will invest a lot on our company."

Sabi niya kaya napa-taka ako kaya tinaasan ko siya nang kilay.

"Who?"

Tanong ko kaya tinignan niya yung folder niya.

"It's anonymous. They didn't want to introduce themselves."

Sabi nito kaya napasinghap ako. Anonymous... I don't like people who can't introduce themselves.

"Umm.. tell them we don't take anonymous people. It can be settled as private investor when one of the board members know him/her."

Paliwanag ko kaya napatango siya at tinignan ulit ang folder.

"He actually knew you would say no so he said that he can meet you privately."

Sabi nito kaya lalo ako na-curious. Sino ba ito? I don't have friends her in Australia so.. Who?

10 years ago..

"Hindi parin natapos yang shipper niyo! Nag-explain na kayo ah!"

Sabi ni misaki kina parker at dynzel nang sumosobra na ung shipper nila.

Dahil kahit daw sa dm's nila ay nag-me-mesage ito. Nandidiri mukha ko dahil out of the line na yun.

Kasi tinatanong na nito ang privacy nila. Families, friends, experience, type, likes, love, past, have they done anything with each other. Ganun.

Mag-fa-file sana sila nang report kaso hindi in-approve nung police. Habang si madam principal naman ay hinahanap na ito.

Hindi namin pinublic sa mga tao dahil madadamay yung events. Malalaman nila na parang stalker na ito at matatakot.

Matapos kasing hindi pansinin ni parker at zel biglang may na-upload na pictures nila separately na panay wala sa school.

Sabay meron pang mga caption na kung ano ano ginagawa nila. Pati bahay ni zel nahanap. Hindi pa nga kami nakakapunta dun except kay parker eh alam narin nito.

"Ate mahuhulugan ka!"

Sigaw nung isang babae pagtukoy sakin. Nandito kami sa auditorium nagaayos na para sa presentation next week.

"Huh?"

Taka kong sabi at kagad umiwas nang mahuhulog ung isang pole. Phew!

Pinunasan ko pawis ko sa noo dahil dun. Kumaripas kasi ako nang takbo. Kinabahan rin ako.

"Sorry po!"

Pagpapaumanhin nung nag-aayos nung pole kaya umiling ako.

"Ok lang. Ikaw ba? Walang nangyari sainyo?"

Tugon ko at alalang tanong ko sa mga lumapit na sakin. Nandun sila sa may pwesto ko eh.

"Ok lang po!"

Masaya nilang tugon kaya napatango ako dahil ok lang sila.

Nagtayo kasi kami nang poste sa stage. The school started off as a park. Kaya ito malawak.

Gagawin din naming parang musikal pero 1hr and a half lang ito.

Hindi ito kagaya nung buwan ng wika na isang linggo. Tatlong araw lang kasi ito.

Ung event namin ay tatlong araw at ung dalawang araw ay ginawa nilang walang pasok. Diba sarap!

"Let's wrap it up!"

Sabi nung isang taga theater club. Huh? Bakit? Tinignan ko si misaki mula sa likod at nagkibit balikat ito.

Lumapit kami lahat papunta dun sa harap.

"There's an emergency meeting for the student council. All preparations are stopped for now. Bukas nalang daw ituloy."

Sabi nito kaya napatango ako. Maybe dahil sa spreading rumours. Hindi nga lang pala sila zel at parker. Even other people now.

Napasama nga si princess eh kaya umiiyak nung nakaraan. I'm not sure if she's out of the person of interest pero, I hope that she over comes this.

I still have feelings yah know..

Lahat tuloy kami ay pinalabas dun sa auditorium. Lahat din ay pinapauwi na dahil dun. After school narin kasi.

Napag-rehearse naman na ung mga actors and actresses dahil kada free time ay binibigyan oras talaga nila.

Ganun din kami. Kada may free time ay gagawa nang props, edit power point, makikipag usap para sa mga booths, mag-oorganize, and many more.

Sobrang busy din namin since last year na rin kami. Halos everyday quiz, recitation, project, etc. Dami!

"May lead na ba kayo pards?"

Tanong ni jareh kay dynzel habang nandun kami sa labas nung meeting room umiinom nang inumin sa karton.

May vending machine kasi sa tabi nito kaya dito na kami bumili.

"Wala pa tol."

Deretsahan nitong sabi na napahalukipkip dahil sa iniisip.

Wala si parker dahil kailangan daw niya umuwi sa bahay. Walang kasama kapatid niya.

"Sana matapos na toh para wala nang aalahanin si asungot."

Sabi nito matapos suminghap nang hangin. So un pala iniisip niya. Sabagay alalang alala si parker dahil hindi lang privacy niya nakikita. Pati sa iba at lalo na sa pamilya niya.

"Hay.. subukan nila magpakita suntok kagad makukuha nila sakin. Gago eh."

Galit na tinig ni jareh kaya hinawakan ito ni nadeya sa balikat.

"Masama yan! Kung ako sayo take care of your mental health! Breathe in! Breathe out! And again!"

Sabi nito na prino-promote ang club niya at may kasama pang demo. Natawa nalang ako. Baliw talaga.

Pero ginaya nalang namin para di masira trip niya.

Effective siya since mai-ease ung mind mo dahil parang nilalabas nito ang masamang hangin or bad thoughts.

"Alam mo nadeya pwede kang psychiatrist! Bagay sayo!"

Tinig ni misaki patukoy kay nadeya kaya pagulat nitong hinawakan ang dibdib.

"Hala oo nga!"

Sabi nito habang gulat parin pero tuwang tuwa. Natawa nalang ako at umupo sa tabi ni dynzel.

"Mag lomi kaya tayo tapos nito?"

Yaya ko kaya napatingin sila sakin. Para bang gulat na gulat.

"Wow ah! Ngayon ka lang nagyaya! For the first time in forever! My goodness gracious! Mama mia!"

Sobrang OA ni misaki na sinabi kaya pinangliitan ko siya nang mata at ngumuwi.

"Sagot mo ba?"

Biglang pabebe na tanong ni nads kaya natawa ako. Nahawa na tuloy kay saki!

"Ako na ang magbabayad! Mood kong gumastos at achievement toh para kay rina kaya ako na manlilibre!"

Tuwang tuwa na sabi ni jareh kaya lito na akong natawa. Ganun ba ako di kadalas mag-yaya? Exagge naman ata mars?

"Um. Pa-coke ako."

Sabi ni dynzel kaya gulatan ko tong tinignan. Ikaw? Libre? Sure?

"Wow ah! Pati si zel manlilibre. Tol manlilibre ka na nga lang coke pa.. pero sige!"

Masaya nitong sabi pero binulong nito ang sinabi niya nang lilibrehin lang nito ay coke.

"Nako malakas ako jan! Sama natin si rhym!"

Alok ni misaki na isama namin ung gusto niya sa journ. They kinda hit it off. Este click sila. Yun ung pangalan eh. Alam ko getting to know daw muna.

"Sige sabay sama natin si bakeks. Tapos si ryan."

Dagdag ni nadeya. Oo nga pala si ryan ang kaibigan ni rehn. Hehe nakalimutan ko kasi.

"Uhmm.. Tawagin ba natin si parker at dalhin nalang si paris?"

Tanong ni zel kaya napaisip kami. Sino si paris?

Ahh tanga! Kapatid ni parker! Hindi pa namin na-meet un pero sabi ni parker ay elem daw ito. Siguro 10 years old?

Ako unang tumango. Paris kasi eh. Ansabi ni parker pangalan ng kapatid niya ay Palma Venice. Kaya siguro paris.

Pareho silang apilyedo ang first name. Cute.

"Kapatid ni parker. Ok lang para makakain na rin ung bata."

Sabi ko na parang dun lang sila natauhan kung sino un.

Maya maya ay naglaro nalang kami nang ketchup at jack and poy'.

Huhu shaket!

"Aray naman!"

Angal ni misaki nang papaluuin ko na ung kamay niya. Bawi lang sakit nung iyo eh!

Pinakamasakit na mamalo ay si zel. Potik! Sa laki palang nung kamay at sa ugat nito mukha nang malakas eh!

"Yeah.."

Rinig namin kaya napalingon kami dun sa mga lumalabas nung pinto.

Tinigil muna namin ang paglalaro sa sahig at tumayo nang maayos at pinagpag ang damit. Para kaming mga bata hehe.

"Oh nandito pa kayo?"

Takang tanong ni hazel nang makita kami na naghihintay sakanya.

"Oo labs, tinext ka namin ah? Magmi-meet din tayo sa lomihan. Hapunan na daw."

Sabi ni jareh sa "labs" niya. Binalingan ko si misaki na nakangiwi na. Inggit much.

"Ah.. sorry busy."

Sabi nito na may tonong pagod pero nakangiti parin.

"Respeto naman sa mga walang jowa! Wag mag lampungan pag nandito ang tropa! Ganern!"

Angal ni misaki kaya kinurot siya ni nads at sinabi na..

"Wag ka ngang epal. Kyut kasi nila, inggitera ka kaya swangit!"

Sabi nito kaya tinawanan namin siya. Boom bars!

"Hali na kayo."

Tuwa at natatawang sabi ni hazel na para bang biglang nawalan nang pagod habang nailing iling samin.

"Ano pinag-meeting niyo? Tungkol ba dun sa stalker?"

Nagaalalang sabi ni zel dahil bigla nga naman sila pinatawag at pina-attend nang meeting.

"Yeah.. we actually talked about the victims. There was also a detective. But there wasn't any further updates. Nag lay low din kasi siya. Kaya hindi rin mahanap."

Paliwanag ni hazel kaya lahat kami ay napatango. Nawala siya nang 3 days.

Pero tatlong araw lang yun. It doesn't mean na hindi siya titigil.

Habang naglalakad ay nagkwekwentuhan kami.

Bigla kong nakita ung keychain ni zel na kapareho nung akin.

Nauna kasi siyang naglakad kaya napatingin ako sa bag niya nang hindi sadya.

"Uy zel-

Pagtawag ko kaso mo may biglang malakas na sigaw kaming narinig.

"Mamshies!!!! Hallurrrrrr!!!!"

Masayang bati ni bakeks kaya napalapit kami rito. Niyakap niya si nadeya.

"Nako! Long time no see!"

Sabi nito kaya natawa kami. Gaga parang hindi tayo nagkita kanina.

Lumapit na si saki dun kay rhym at bigla siyang inakbayan nito.

Parang isang araw nalang, bigla akong magugulat na sasabihin nitong sila na.

For example... Bukas sila na pustahan.

Wala pa si parker kaya pinauna na namin ung pito dun sa loob.

Dumating na rin kasi si ryan at kinausap nito si jareh habang si haze at si nads ay kinukulit ni bakeks. Sabay si saki ayun na.

Kumakareng-keng na ang gaga.

"Kasama niya raw ba si paris? Diba pinasama na natin?"

Tanong ko kay zel kaya napabaling ito sakin at tumango.

"Yup. Parehas silang papunta na dito."

Sagot nito kaya napatango ako. Napatingin ulit ako sa bag niya.

"Ah.. oo nga pala ba't mo kinailangan ung keychain ko nung August?"

Panimula ko. Dun muna ako na-curious kasi biglang nagkaroon nang pangalan ung binigay niya.

"Hmm? Ah.. wala tinignan ko lang maganda eh."

Tugon niya kaya napakunot ako dahil nagsisinualing siya.

"Weh.. Edi bakit may pangalan ung keychain ko? Wala naman ito dati."

Sabi ko sakanya habang nakataas ang kilay. Natawa lang siya.

"May pangalan na yan nung binigay ko sayo. Dun mo lang ba napansin."

Natatawa nitong sabi habang nakatingin sakin. Napanguso tuloy ako. Ganun ba?

Hindi kaya!

"Diba bagong bili mo lang toh nung nasa museo tayo?"

Tanong ko kaya umiling siya at natawa.

"Ano ka ba? Walang ganyan dun. Binili ko yan sa kapitbahay namin na nagbebenta nang ganyan."

Sabi niya. Pinitik pa niya noo ko kaya napa-aray pa ako.

"Buti nga di mo napansin ung pangalan eh. hihi."

Bulong nito nang tumingin siya sa ibang direksyon kaya napataka ako.

Huh?

"Zel!"

Biglang tawag ni parker kaya napatingin din ako sa gawi niya.

May kasama siyang bata na sobrang ganda at cute. Naka-dress lang ito na over-all at tshirt sa panloob. Naka-pig tails pa. So adorable!

Lumapit sila samin kaya napangiti ako nang tignan ako ni paris.

Nahihiya pa ito na tumago pa sa likod nang kuya niya. Ningitian ko lang siya at kinawayan.

"Oh paris, kuya zel yan oh!"

Sabi ni parker kaya napatingin ung bata kay dynzel. Bahagya pang umupo si dynzel para magka-level ang mata nila.

"Musta?"

Tanong nito habang nakangiti kaya tumango ung bata.

"Ok lang po kuya."

Sabi nito na boses baby kaya na cuteness overload ako.

"Oh rina sorry nahihiya kapatid ko. Ate rina mo toh."

Sabi ni parker kaya sinenyasan ko ito na ok lang. Pagpapakilala rin nito sakin sa kapatid niya.

"Hi!"

Masaya kong bati kaya napatingin ulit sakin ung bata. Nahihiya pa talaga siguro.

"Naka-kain ka na ba nang lomi?"

Tanong ko rito kaya napatango siya. Pwes mas masarap lomi dito.

"Tara kain tayo! Halika."

I wanted to sound sweet and soft so that she would hold my hand. Inabot ko kamay ko.

Kinuha naman niya yun at naglakad na nang kasabay ko.

"Food monster yan paris! Matakaw yan sobra!"

Dagdag pa ni parker kaya muntikan ko na siyang saksakin gamit nang tingin.

"Your name is paris right?"

Tanong ko sakanya kaya napatango siya.

"You have a beautiful name you know. Your brother told us about you. Even dynzel."

Kwento ko kaya namula siya sa hiya. Ang cute niya.

"Your full name is Palma Venice right? Mine is Azriena Geniva. Call me anything you like."

Sabi ko rito kaya lalo siyang namula.

"Ang ganda po nang name niyo.. ate azzy.."

Puri at tawag nito sakin kaya nanlambot ung puso ko.

But hearing the nickname azzy make me felt sad and hurt. Two persons always called me that name. Now there's none.

"Ate azzy ok ka lang po ba?"

Napalunok ako at bahagya pang nagulat nang tanungin ako. Ningitian ko nalang siya at tumango.

"Let's order something?"

Yaya ko sakanya nang makapunta na kami sa counter.

Namili muna siya dun sa menu. Sinabihan ko rin siya nang masasarap na pwedeng ipagsama.

Nauwi kami sa parehas na inorder. Parehas kaming isang lomi, isang order nang tokwa't baboy at isang lumpia.

Nagpakilala kami isa isa kay paris at lahat nakyutan dito. Hawig ni parker pero masasabi ko mukhang tubol na si parker pag lumaki ito.

Sabay sabay kami kumain. Kumain kami sa isang long table. Kumasya kaming labing isa.

Bilib na bilib ako sakanya dahil anliit pa niya pero nakaulit pa siya.

Mahilig rin siya sa coke at kasama siya sa volleyball team nang elem.

Masaya siyang kasama ah. Kahit bata pa siya at nahihiya siya kanina ay ngayon para na siyang ibang tao!

Mas mature pa ata isip niya keysa samin. Hindi mo masasabing bata!

Masaya kami nagsalo salo at nagkwentuhan nang kung ano ano.

"Eh pano naman ung sa event! Dapat tuloy parin! Nako andami umaabang! Open kasi. Dami ko nang inimbita!"

Reklamo ni bakeks nang hindi masiguro nina hazel kung tuloy pa ba dahil nga sa issue. Baka nga mas maraming mahanap na bibiktimahin sabay iba-blackmail.

Un ung huli naming gusto mangyari. Ang mapahamak ang iba.

Napaisip nalang kami kung ano ba pwede naming gawin.

"Hay.. pero unahin muna natin ung exam. Kailangan mataas ulit ako!"

Biglang angal ni saki kaya natawa kami. Ung wrong timing niya ay palagi nag papagaan nung mood eh. Haha!

"Hoy sa true lang! Aral tayo guys! Study group tayo hehe!"

Alok ni nadeya kaya napatango kami. The more the merrier. Wala rin kami sa ap eh.

"Sorry mars.. meron na akez."

Pag papauna ni bakeks na ikinasunod nung dalawa. Meron narin daw sila.

Um-okay nalang kami. Well siguro nga uso ung study group ngayon lalo na sa grade namin dahil masyado na kaming busy at kailangan talaga namin mag-aral.

Iba talaga pag last year mo na. Mas maraming pinapaaral at pinapagawa.

Tumagal pa kami dun nang ilang minuto pa. Gabi na as in nandun parin kami.

Nang pinaghahanap na ung iba sa bahay ay tsaka lang may nag yayang umuwi.

Inantok na rin si paris kaya binuhat na ito ni parker pauwi. Inalalayan naman ito ni misaki habang ihahatid ako ni dynzel pauwi.

"Bye!"

Pagpapaalam namin sa isa't isa habang nagkakahiwalayan na nang daan.

"Pagod ang baby girl."

Sabi ko nang makita itong mahimbing na natutulog. Kahit sa pagtulog ay ang ganda nito at ang cute.

Habang naglalakad ay nagkwentuhan pa kami nang nga nakakatawang bagay.

"Kelan uwi nang magulang niyo?"

Tanong ni saki nang ikwento ni parker na umalis magulang nila papuntang maynila.

"Mga isang linggo. Kaya di narin ako makakasama masyado."

Sabi nito kaya napatango kami. Nakaisip ako nang ideya.

"Ba't di natin siya isama satin. Sa mga lakad natin para mas marami ang kayang bumantay sakanya."

Suhestiyon ko kaya napanguso siya at napatango.

"Baka naman pati kayo mapagod."

Alala nitong sabi kaya natawa kaming tatlo.

"Tsk. Parang un lang dre. Pito tayo isa lang si paris. Mas mature pa nga yan sayo eh. Baka ikaw nga binabantayan niyan."

Biro ni zel kaya akma na siyang suntukin ni parker ngunit magigising si paris kaya di tinuloy.

"Sus.. Wag ka nang pabebe kaya natin toh! Tropa tayo sabay wala kang tiwala.. sus."

Sabi naman ni saki kaya napatingin siya sakin para kung may idadagdag ako.

"Hm.. she's sweet and well behave. Mas masaya rin kung may bata."

Sabi ko kaya napatango silang tatlo na parang sinasabi na "oo nga".

"Sige. Sabi niyo ah. Sige una na kami."

Sabi nito kaya napangiti kami. Nauna na sila ni saki habang ako ay hinatid ni dynzel.

Hindi kami nagsalita habang naglalakad. Wala in-enjoy lang namin ang paglalakad. Diba parang buang.

Gabi na kaya kitang kita na ang buwan at ang mga bituin.

May biglang bumaba na shooting star kahit wala namang sinabi na magkakaroon nun.

"Huy zel! make a wish..."

Sabi ko at bahagya pang napatigil nang nakapikit na ito na parang humihiling.

Napangiti nalang ako at humiling na rin nang kung ano man ang meron akong hihilingin.

Nang nagmulat siya ay naglakad na akong palayo.

"Hoy iniwan mo naman ako!"

Angal nito pero di ko pinansin. Napangiti lang ako habang naglalakad.

Nang makarating sa bahay ay umakyat na ako at inalala ang keychain nung binigay niya.

Tsaka ko lang ito naalala na ang nabigay niya pala ay ang may pangalan niya.

Stupid.

Inalala ko nalang ang hiling ko doon sa bituin. Napaluha ako habang sinasabi un sa isip ko.

I wish... to hear her call me her azzy again..