TAHIMIK lang si Katharina habang nasa biyahe sila ni Zach pauwi sa kanilang apartment. Pero iyong katahimikan na pati kalooban niya ay payapa, maliban na lang sa dibdib niyang sobrang lakas pa rin ang pagtambol.
Pero hindi na naman iyon bago sa kaniya dahil ganito na noon pa ang nararamdaman niya kapag kasama o nakikita niya si Zach. Nakatingin lang siya sa labas ng bintana at inaaliw ang sarili sa pagtingin sa mga nagtataasang gusaling nadadaanan nila.
“Hindi ka pa ba nahihirapan sa pagtatrabaho?” malamyos ang boses na tanong nito sa kaniya.
Tumingin siya rito. Seryoso lang ang mukha nito at ang mga mata ay nakatuon pa rin sa kalsada.
“At bakit naman ako mahihirapan?” nagtatakang tanong niya rito pabalik sa halip na sagutin niya ang tanong nito sa kaniya.
Napasulyap ito sa kaniya sa
