INAKI’S POV
Muli kong iminulat ang mga mata ko nang maramdaman ko ang unti-unting pagbalik ng lakas ko. Hindi man gano’n katulad ng dati ngunit kaya ko na uling makatayo at makakilos ng kaunti kahit papaano. Tumingin ako sa may bintana at naaninag ko ang liwanag na nanggagaling sa buwan. Mapakla akong napangiti. Hindi sapat ang liwanag ng buwan upang manumbalik ng buo ang lakas ko. Mahirap mang aminin ngunit ang Special Bond lang naming mga Nine-Tailed ang makakapagpabalik noon.
“Kumusta ang pakiramdam mo?”
Muntik na akong mapasigaw dahil sa biglang pagsalita ni Miro. Nakaupo pala siya sa may gilid ng bed at hindi ko man lang siya naramdaman kanina. Masyado yata akong na-focus sa buwan kaya hindi ko na siya napansin.
“Sorry. Nagulat ba kita?” alanganin pa niyang tanong sa akin.
Napair
