Endless Pain

Chapter 3

Nagising ako dahil sa tunog ng cellphone ko, I saw Spencer's name kaya hindi ko ito sinagot, natapos ang ilan pang ring ay nawala na ito, I o-off ko na sana ang Cellphone ko nang tumawag ito ulit.

Nakaramdam ako ng pamimigat sa dibdib ko.

Bago ko ito sagutin, huminga muna ako ng malalim.

"He---

" Where the f**k are you, Andromeda!", sigaw nito sa kabilang linya. The last time I checked, he doesn't care about me at all.

" Why? ", iyun nalamang ang nasabi ko.

"You're making me worried like hell!", and now you're worried? Why Spencer? Why? Pinalayas mo nga ako tapos ngayon hahanapin mo ako, ano ka gago?

Wala rin naman na akong sasabihin kaya pinatay ko na ang tawag.

Naligo na ako dahil pupunta kaming Bookstore, I told them yesteday na gusto kong bumili ng books para naman malibang ko ang Sarili ko.

Naglalakad na kami papuntang Loob ng store ng parang may tumutulong likido mula sa ilong ko, pinunasan ko ito gamit ang kamay ko at nagulat ako nang makakita ako ng dugo.

"Guys", I uttered

Bigla naman silang napatingin sa akin at nag panic.

"Omg,Andromeda,what's happening... Oh my", Nag-aalalang ani Tanya.

"Babe, do you guys have a tissue?", makikita rin sa pagmumukha ni Treyton ang pag-aalala.

Binigyan naman siya ni Vera ng tissue. Pinatingala niya ako para daw hindi lalo tumulo ang dugo mula sa ilong ko.

Nang wala ng dugo ay tinanong nila ako kung gusto ko ba daw pumuntang ospital pero sinabi ko naman na okay na ako.

These past few days, Nakakaramdam ako ng parang kakaiba, I got bleed or bruising often,excessive sweating, I feel weak, I sleep often times too, and they also said na I loss Weight.

What's happening,ayaw ko namang magpa check-up. I hate hospitals.

My phone rang and I saw Spencer's Name on it. Again.

I didn't answer it.

After that I received 2 messages from him.

*Where are you, Andromeda, I swear, If I'll find you, Get ready, You'll be dead*

*Hindi ka na nakakatuwa, ano at nagtatago ka na sa akin? Diba mahal mo naman ako? Pinadalhan mo pa talaga ako ng annulment papers? Dba sabi ko, ako na ang magpapadala saiyo? Ang bobo mo*

Muli ko na namang pinunasan ang mga luha kong tumutulo. Bakit ba kailangan mo pa akong pahirapan ng ganito?

If only, I could escaped from this hell, I will do it without your help.

My Phone rang again, and This time it's Mom.

"Mom--

"Darling, Your husband, came here and he threatened me, Hindi pa ito alam ng dad mo honey, Ang sabi niya", umiiyak na aniya. "Ang sabi niya--sabi niya pag hindi ka daw namin inilabas, siya ang gagawa ng paraan para mahanap ka niya at wala ka na daw kawala pa",My mom burst into tears.

"Mom, Please don't tell where the hell I am, pls", I beg.

"Yez darling, I promise, Tomorrow, Me and Daddy will go to Switzerland for business trip", aniya.

"Mom, take care of your selves, I love you".

"We love you too darling", sabi niya at pinatay na ang tawag.

Ano ba talaga ang nagawa kong mali at ito ang nagiging karma ko? Wala ba siyang mapagtripan sa bahay kaya patuloy niya akong hinahanap at pati sina Pamilya ko ay dinadamay niya.

Kuya entered my room and kissed my forehead.

"Maaga akong aalis bukas baby, kaya maiiwan ka ulit dito ha, tawagan mo sina Tanya na puntahan ka para may kasama ka", aniya at niyakap ko nalamang siya.

"No need kuya, kaya ko naman, And good night na kuya, Love you", I said and kiss him on his cheeks.

"Alright, Goodnight Love you too", and he turns his back.

KINABUKASAN nagising ako sa malakas na kalabog na nanggagaling sa Pinto ko, It's already 10 Am at baka nakaalis na si kuya o baka may nakalimutang sabihin.

Tumayo ako at nagmumog muna sandali sa banyo ko at kinalabog na naman niya ang pintu. Sisirain na ata niya jusmiyo.

"Kuya, wait lang kasi, di makapag antay?", tugon ko habang nagpupunas ng labi.

"Ano yung kuya----

My jaw dropped.

Sana tangayin na ako ngayon ng malakas na ipo-ipo.

"Good morning honey", Malawak ang ngiti sa kanyang labi.

"Why are you here?", I said.

"Getting you, And comeback now, our house is waiting for you", aniya na parang siguradong-sigurado na sasama nga ako.

"Umalis ka na Spencer", isasara ko na sana ang pintuan nang itulak niya ito ng malakas at wala na akong nagawa.

"Uuwi ka o kakaladkarin kita?", sabi niya, galit.

"Hindi mo na ako asawa Spencer", yun na lang ang tanging nasabi ko dahil bumibigat na naman ang dibdib ko.

"Ah,Oo nga pala, but iuuwi parin kita", sabi niya at hinila na ang kanang braso ko.

Nagpumiglas ako pero mas diniinan niya ang pagkakahawak sa akin.

"Sinabi nang, bitawan mo ako eh", sinampal ko siya gamit ang kaliwang kamay ko.

"Let's go" tugon niya at nagulat ako nang maglabas ito ng posas at pinosasan ang dalawa kong kamay.

"Please don't do this Spencer, Nagmamakaawa ako saiyo, itigil mo na ito", hindi ko na naman napigilan ang mga luha kong tumulo.

Napatitig siya sa mukha ko at saka ngumisi.

"Sasama ka sa akin o sasama ka?", galit na aniya at kinaladkad ulit ako.

"Spen pls----

"Why don't you just listen to me, We'll go home and I'll explain to you everything!", sigaw niya sa akin.

I don't have any choice kundi ang sumama. He held me but I shoo his hands away.

"Honey---

"Stop it", I cut him off.

Remembering all those words that he told me last time ay parang nadudurog na naman ang puso ko.

Bakit sa akin pa napunta itong lalaking ito.I do deserve to be love too but why did he don't just love me instead of Giving me Endless Pain.

Do I really deserve this? Do I really deserve him? Do I really need to suffer like this? Do I Really deserve to be love by him?

I love him but All I can say is he's a plain of b*llshit.

Makalipas ang ioang oras ay  makarating na  kami ng bahay at agad niya akong hinila sa sofa at agad na sinampal, nagulat pa ako noong una pero sinampal na namn niya ang kabila kong pisngi.

"Ang landi mo Andromeda, May asawa ka tas ganyan ang ginagawa mo abroad!?", sigaw niya habang hawak ang panga ko.

"You're not my husband anymore" ani ko at agad na naman akong nakatanggap ng sampal.

Sasampalin pa sana niya ako ng natigilan siya sa sinabi ko.

"Bakit ka ganyan? Tinanggap ko naman na hindi mo ako mahal, tinanggap ko naman na you're f*ckinv other girls outside, tinanggap ko lahat, pati ang pagdadala mo ng babae dito sa bahay, ang Never ending Sampal mo sa akin, ang Mga masasakit na salita. Lahat tinanggap ko Spencer, nag-mahal lang naman ako ah, pero bakit at kailangan kong magdusa ng ganito?Minahal lang naman kita", umiiyak na ani ko, kanina ko pa gustong sabihin sa kanya ito kaya lang ngayon lang ako naglakas loob.

"Shut up".

"Pangarap ko ang mahalin pabalik ng taong inaasahan kong makakasama ko habambuhay pero bakit at mapaglaro pala talaga ang tadhana at hindi niya ako kayang mahalin gaya ng pagmamahal ko sa kanya. Bakit Spencer, bakit hindi mo ako kayang mahalin?", tanong ko dito, unti-unti niyang tinatanggal ang kamay niya na nasa panga ko at pinakatitigan ako.

"Bakit Spencer?", tanong kong muli.

Mahalin mo naman ako, Sabihin mong mahal mo ako, kahit na isang kasinungalingan lang iyon.

Please Lie to me say that you love me--

"Because you're not worth to be love, you're not worth for my love and I don't see my future with you", iyon ang sinabi niya na nagpadurog lalo sa puso ko. Umakyat na siya sa kwarto niya at napaupo nalamang ako sa sahig sabay yakap sa tuhod ko, umiyak lang ako ng umiyak para mabawasan ang sakit na nararamdaman ko ngayon.

Nasasaktan na naman ulit ako.

Oras na para palayain na kita, Mula dito sa puso ko.

I'm not leaving you, I'm just letting you go.

Itutuloy....