Perusal

Meetings The Advisor

Chapter 18: Meeting the Advisor

Padabog akong umupo ako sa couch sa loob ng kwarto ko. Pinagtutulungan nila ako ngayon. Saka nilagyan ng cotton ang butas ng ilong ko. At nanood ng kung ano-ano sa Netflix matapos maligo. Wala akong ibang gagawin kondi humulata, wala ako sa mood para gumawa ng kahit ano.

May narinig akong katok sa kwarto ko kaya tiningnan ko kung sino. Nakita ko sa monitor na si Lixir, I turned the mic on. "What do you want?"

"King Zid, order to tend your nose. "Labas sa ilong nitong saad.

"I'm fine," she clearly didn't want to tend my nose. Labag sa loob niya ito. Nakita ko pang umirap ito bago umalis sa harap ng pinto ko. Hindi ko kailangan ng tulong niya, kung ayaw niya sa akin, sino namang may sabing gusto ko siya.

Narinig kong may kumatok ulit, nakita ko si Lixir kasama na si Zid. Napairap na lamang ako noong makita sila sa labas.

"I told her to fix your nose." Bungad ni Zid pagbukas ko ng pinto. Alam ko naman iyon, sinabi na ni Lixir.

"I'm fine."

"Open the Door." Utos nito at naofend ako ng matindi. Talaga naman, sirang-sira na ang araw ko. Binuksa ko ang pinto para harapin sila.

"Ok lang ako sabi. You can go." Bungad ko sa kanila. Sa hindi inaasahan pinisil ni Zid ang ilong ko kaya dumugo ulit. Parang pumutok ang ugat ko sa noo dahil sa inis.

"Kaasar naman oh! Dumugo ulit! Kanina pa to tapos pinisil mo pa! Gago ka ba?" Pasakit talaga silang lahat, ramdam na ramdam ko na tanggap na tanggap ako. Matindi ang welcome party. Pangmalakasan, putik!

"Your fine, I see." Sarcastic na sabi ni Zid.

"Ako na lang gumamot sa sarili ko, ayos lang ako." I need patience, I badly need that this time. Pero pumasok pa rin silang dalawa sa kwarto ko at nilagpasan laman ako. Nilapag ni Lixir ang first aid kit na dala niya sa table ko.

"You can go." Utos nito kay Lixir. Padabog itong lumabas at natahimik ang silid.

"I'll be fine now, you can go. " Utos ko sa kanya saka pumasok sa bathroom para hugasan ang ilong ko. Huminto rin naman ang dugo saka ako lumabas para subukang gamutin ang ilong ko.

"Sit," sabi ni Zid hindi pa pala siya umalis.

"Wag mo kong masit sit, mas cute ako sa aso mo." Naiinis kong saad habang kumukuha ng panyo. Nagpunas ako ng muka at hindi ko siya pinapansin.

"Just sit," utos ulit nito. Hinila ako paupo at nilagyan ng ice bag ang ilong ko. Kailangan lang pala ng pampalamig para mabawasan ang hapdi. Ang bobo ko sa first aid-first aid.

Napakaawkward ng position namin, naiilang ako saka kanina ko pa iniiwasan ang mata niya wala akong balak makipagtitigan sakaniya dahil masakit ilong ko. Nakaupo ako habang nakatayo siya sa harap ko.

"I want your really name, now." Utos niya bigla habang nilalagyan na ng band aid ang ilong ko dahil may maga.

"Ayoko."

"I want your really name, Now!" Utos nito ulit, at sinulyapan ko ito. Kahit mamatay siya sa harap ko.

"Ayoko Nga!" Kinuha niya yong dalawang cotton sa butas ng ilong ko.

"Alam mo ba kong bakit galit sila sayo? Cause you earned the position without proving your self to the whole academy first, you just showed up. And then boom, you're the new queen." Walang buhay nitong sabi. Medyo husky ang boses nito.

"So?" Napansin kong ang ganda pala ng kilay niya, intense brown ang mata at sharp ang jawline. Nakikita ko si Gavin sa kanya, he seems smart and have a lot in his sleeve. The most impressive is he has this thin heart shaped lips.

"So I expect too much, but your nothing compare to what we expected." That was harsh, but true. Ang dali kong nabully kanina.

"I'm sorry." Tipid kong sagot. Ano namang magagawa ko kung dissapointed sila, problema nila iyon. He harshly turned his head on me.

"Yon lang masasabi mo?" Medyo tumaas na ang boses niya habang tinatanong ito.

"Ano namang sasabihin ko? I disappointed all of you, then sorry. Simple." What else? May iba pa ba?

"I don't really know what kind of brain you have." Sabi niya bago siya lumabas ng kwarto.

"Gusto niya bang tumawa ako? Dahil naisahan ko sila, hindi nila nahulaan kong ano ako? Tanga lang ang gagawa noon." Pagmamaktol ko matapos itong umalis.

Nag-iisa akong kumakain sa isang resto, 'tas biglang nagsalita ang name plate ko. Natapon pa ang laman ng Katsura ko.

"Dorm, Now!" Rinig ko galing sa nameplate. Kaya dali-dali naman akong tumayo.

"Kuya! Pake linis na lang to, keep the change." Sigaw ko sa waiter at agad na tinakbo ang elevator. Pagbukas ng elevator nadatnan ko na naman silang nakatingin sa akin. Nakatayo sa living room.

"Hey! Wazzup," awkward na sabi ko.

"Your late," sabi nong lalaking medyo may katandaan. Base sa suot nito ay isa siyang professor.

"Wala namang sinabing specific time." Katwiran ko naman. Nakita ko naman nabigla ang lahat sa sinabi ko, pero nahimik lamang sila.

"I said now." Sabay matinding titig niya sa mata ko. Alam ko na yan, hindi na ako madadali ulit.

"Tumayo naman ako agad pagkasabing now, kahit tingnan mo sa CCTV footage, saka si Zid narinig kong nagsabi." Sagot ko, sino siya para sindakin ako.

"And you have the nerve to talk to me like that?!" Halos pumutok na ang ugat niya sa leeg sa pagtitimpi na hindi sumigaw.

"Well I do have a nervous system, so I have nerves." Sige magalit ka lang, gusto ko yan. Kahapon galit rin ako pero wala akong nagawa kondi manahimik. Instant revenge.

Umupo ako sa bakanteng upuan sa harap nila habang nakatayo siya. Hingal na hingal akong tumakbo papunta rito, I deserve to sit.

"Did I told you to sit down? " inis na sabi niya

"Nakaupu na silang lahat, bakit ako exempted? Oral recitation ko ba-"

"- SHUT UP!" Hindi ko na natapos ang sinasabi ko. Galit itong bumbling sa akin, ramdam ko rin ang matatalim na titig sa paligid galing sa mga kasama ko. Natense buong grupo kahit ako, pero ayaw kong pahalata.

"I don't like you."Madiin nitong sabi at tinuro pa ako. The feeling is mutual though.