Perusal

Settled

Chapter 14: Settled

"Good morning Miss Vale." Bati sa akin ng mga empleyadong nadadaanan ko papunta sa office.

Tumango lamang ako at ngumiti bilang pagtugon. It's been years noong nagkagulo ang lahat. I've grown up already, we successfully manage the company. Hindi naging madali ang simula namin, talaga namang bumagsak ang rango ng kompanya sa pangatlo ngunit nakabawi rin.

Gavin did really a good job, he's changed into a responsible man for his daughter. Hindi niya sinayang ang pagkakataong binigay ko. Si Shara at Annika ay hindi na mapaghiwlay, lagi na silang magkasama.

Nalinis ko na rin sa wakas ang pangalan ko at pangalan ng kompanya, hindi man nila malimutanan ang masamang ginawa ni dad, ay nabayaran ko naman na. Lahat ng umapi sa akin noon ay natatakot ng maligaw sa landas ko. Matagumpay kong naukit ang pangalan ko sa industriyang ito.

Pagdating ko sa conference room, akala ko ako na lang ang kulang pero wala pa pala si Gavin. Nginitian ko silang lahat bago umupo sa upuan ko. Biglang bumukas ang pinto.

"I'm sorry, I'm really sorry." Biglang dating ni Gavin nakangisi ang puta at bagong ligo at hindi pa tapos sa pagbubutones ng polo. His still horny, but this time with limitation, at least he's responsible now. Iyan na lang ang pinagpapasalamat ko. Magsasalita pa sana si Gavin para mag-alibay.

"Wag ka na mag-alibay, your hickeys explain it all." Bagot na saad ni Shara at napairap pa.

"Alright," sagot ni Gavin at mahina na akong natawa, hayop talaga to.

"Hindi talaga nahiya!" Inis na Nandidiring saad ni Amelia kaya lalo akong napangisi.

"Why would I Miss Woods? " Tanong ni Gavin habang malapad ang ngiti.

"Why not?" Hindi nakapaniwalang tanong nito. "Whatever!" Agap nito bago pa man makasagot si Gavin.

Hindi na bago ang unprofessional na tagpu sa conference room na ito. Parang magbabarkada lang kami dito. May pumalit na sa mga matatanda, pinalitan na sila ng mga apo nila kaya halos magkaedad kami, which is good thing mas madaling kausap.

"You sounds jealous, why is that? " Pang-aasar ni Gavin rito.

"Baka kasi magselos si Annika. You know me, I always care for you guys." Sagot naman ni Amelia rito.

"Oyyy, wag ganon baka naman magtampo ang ibang guys dito si Gavin lang napapansin natin." Agad namang natakas si Annika.

"Oo nga, nagtatampu na ko sayo, bakit di mo makita ang halaga ko." Salo ni Matthew sa bato ni Annika, umakto namang nandidiri si Annika kay Matthew, kinalaunan ay natawa rin.

"Owwhhhhhh," umugong ulit ang kantyaw namin.

"Wag ka na umasa, Matt may Radley na yan." Sagot ni Arnold kay Mat at napawi agad ang ngiti nito.

"Woahhh!" Kantyaw naming lahat at sinundan ng malalakas na tawanan.

"Ayan ka na naman tol, nahahalata ka nanaman. Alam ko namang may matindi kang pagnanasa sakin. Sige na nga pagbibigyan na kita, isang gabi lang ah." Doon nawala ang pustura ko, napahawa na rin ako sa tyan kakatawa. Nakatikim ng matinding batok si Matthew kay Arnold. Habang hindi na magkamayaw ang tawa namin.

"Ayyiiieeeee, tamang ngiti lang si Kyron sa gilid pero sobrang saya niyan." Damay ni Shara kay Kyron na nanahimik.

"Bakit nga ulit Shane? " Tanong ni Matthew kay Shane na isang Attorney.

"Mag-eeighteen na si Vale, hindi na sya pedophile!" Sagot ni Shane at tumayo pa at pumalakpak na parang batang binigyan ng ice cream. Natatawa na lang din ako kahit kasali ako sa napagtripan, habang namula naman ang tainga ni Kyron. Kahit siya hindi nakaligtas sa asaran.

"Tama na, lets proceed." Pagwawala ni Kyron sa topic.

"Woahhh, tingnan ninyo nagpapractice ng maging CEO." Kantyaw ni Matthew na nabatok ulit ni Arnold dahil siya ang nasipa ni Kyron sa ilalim ng lamesa.

"Tama na, bakit ako na lang lagi nababatukan, bugbog sarado na nga ang puso ko pati ba naman batok ko!" Reklamo ni Matthew at umakto pang naiiyak sabay hawak sa puso. Hinawakan siya ni Arnold sa magkabalikat at inalog alog.

"Tama na baka wala lang kayong report kaya kayo nagdadrama." Awat ko na sa kanila.

Good thing kahit magtotropa kami rito, professional sila pagdating sa trabaho. Kaya hindi ako nagrereklamo sa kulitan nila.

I am turning eighteen finally. Maayos na rin lahat kaya oras na para sa hustisya ni dad. Hindi pwedeng ganon na lang yon.

Binaling ko lahat ng sakit at inis sa punching bag, pinaghandaan ko to mahigit tatlong tao. Pinagsusuntok ko ng malakas ang punching bag at sinipa sipa. Pawisan akong napaatras at bumwelo para malakas na sipa. Hanggang ngayon, masakit pa rin ang pagkawala ni dad. Nasasaktan pa rin ako ng husto.

"Are you alright? " Biglang tanong ng nasa likod ko. Paglingon ko doon nakita ko si Kyron.

"I'm fine, may kailangan kaba?"

"Wala naman, narinig ko lang na may tao dito at nakita kita, you look very upset." Aniya kaya pilit akong napangiti at umupo sa sahig kaharap ang punching bag. Tumabi naman sya sakin.

"It's been awhile since my father died. Hanggang ngayon wala paring hustisya." Nanatili akong nakatingin sa punching bag."Maayos ma lahat, pwede ko na siguro pagtuunan ng pansin ang hustisya ni dad. I trust you all, pwede ko sainyong iwan saglit ang kompanya."

"Wait, what do you mean?" Pigil nito sa akin.

"Aalis ako."

"Kailangan ba yon? Hindi mo naman yata kailangang umalis, matutulongan ka namin dito, saka saan ka naman pupunta?" Humugot ako ng malalim na hininga bago sumagot.

"Basta, alam ko ang ginagawa ko at ang gagawin ko. Ikaw palang ang sinabihan ko pero alam ko naman hindi kayo papayag lahat."

"Of course, you'll be safer with us." Maagap nitong sagot at hindi na ako nagulat.

"Kailangan."

"You sure about this?" Tanong nito at halatang hindi ito sang-ayon.

"Yeah, inaalala ko lang si Alzia, hindi rin papayag yon, baka magpumulit sumama yon."

"That kid really loves you, kung papipiliin siya between you and her father, she'll definitely choose you." Komento ni Kyron.

"Siguro nga."

"Kailan ka aalis?" Hindi ko sana gustong sabihin ang tungkol doon pero wala naman sigurong masama.

"After my birthday." Sagot ko sa kanya at napansin kong napayuko ito.

"Kailan ka kaya babalik?" Mahina nitong tanong kaya napalingon sa kanya.

"Hindi ko alam, pero matatagalan ako sigurado." Alam kong may gusto itong sabihin.

"Hihintayin kita," kahit alam kong maari niya itong sabihin nagulat pa rin ako. "Alam kong mahirap paniwalaan, dahil akala mo katuwaan lang nila. I really like you."

Hindi ko alam kung paano at ano ang isasagot. Pero ayoko siyang paasahin.

"I'm planning to court you actually, pero nagdadalawang isip ako, I'm almost a decade older than you at ngayon aalis ka, mukang matatagalan ako nito." Tumingin ito sa akin at nakita ko ang lungkot sa muka nito na pilit ngumingiti.

"I'm sorry."

"Don't be," and he did gave me a warm smile.

"I'm really sorry." I truly do.

"It's fine," nothing is fine.

"Hindi, I'm sorry pero mabuti siguro kung wag mo na akong hintayin. You deserve someone better, hindi ako. Trust me, hindi mo pa nakikita ang totoong ako. And I'm sure no one can handle the real Vale. Hindi ako ang nararapat sayo, kung anong nakikita mo sakin ngayon, hindi pa ako yan, there's more. Trust me, she's not yet awake.........the evil inside me."

"I don't care, kaya kitang tanggapin. Alam ko, naiintindihan kita at handa akong tanggapin ang buong pagkatao mo."

"Hindi, hindi mo kaya, alam mo ba kung bakit iniwan ako ng mom ko? She can't handle the real me. I'm sorry, kung hindi ko mabigay sayo ang gusto mo."

"Just give me a chance, show me who you are and I'll prove you, kaya ko. Kaya kitang tanggapin."

"Wag mo nang tangkain Kyron, napasunod ko kayong lahat at the age of Fourteen, do you think hanggang don na lang yon? I'm more than that, but not in the good way." Hindi pa rin ito natinag.

"Isipin na lang natin na hindi nangyari ang usapang ito, you're my friend stay where you are, and everything's good." Saad ko at tumayo na para umalis.

"I can't," rinig kong sabi niya bago ako makalabas ng gym.