“Fine… like the usual routine with the family,” casual na sabi ni Danica. “How ‘bout you?”
Inilapag ni Danica ang bulto ng mga papel sa kanan at muling kumuha ng bago mula sa kamay ni Alice na nakaabot sa kaniya hawak ang mga papel.
“Still the same pero hindi pa rin nakauwi si Papa,” saad ni Alice. Bakas ang lungkot sa boses nito, “Gusto ko sanang sabihin sa inyo kanina kaso masyado pa kayong masaya para idamay ko kayo sa tampo ko kay Papa.”
Napakunot ang noo ni Danica. “Bakit?” Hindi mapigilan ni Danica ang mag-alala dahil sa tono ng boses ni Alice.
Last year pa kasi umaasa ang dalaga na makakasama nito ang kaniyang ama sa pasko at bagong taon dahil hindi ito nakarating noong birthday niya.
“Hindi pinayagan ng boss niya, eh. Ang dami raw kasing tambak na trabaho during holiday break
