Biglang nabuhay ang lahat ng sakit sa aking dibdib. Bumalik lahat sa akin ang mga nangyari at lahat ng hirap na pinagdaanan ko sa loob ng limang taon.
Pumulupot ang kamay ni Stan sa bewang ko pero hindi ko iyon alintana. Nanginginig ang kalamnan ko. Yung pakiramdam na gusto mong manampal, manuntok, at magmura pero hindi puwede dahil nasa maling pagkakataon at lugar kayo nagkita.
Ang akala ko nakalimutan ko na siya pero hindi pa rin pala.
Dahil nabuhay lahat ng galit sa dibdib ko nang magtama ang aming mga mata.
Nagulat pa ito ng makita niya ako. At lalong nanlaki ang kanyang mga mata nang makilala ang lalaking kasama ko.
Limang taon na ang nakaraan pero hinding-hindi ko pa rin makalimutan ang ginawa ng taong naging dahilan ng pagkasira ko. Ng pagkasira namin ng ama ng anak ko. Limang
