NAKADUNGAW ako sa bintana ng aming kubo. Nakatanaw ako sa dagat at nag-iisip kung ano nga ba talaga ang nakaraan ko. Oo, alam ko na ang pangalan ko at alam ko na rin na asawa ako ni Logan pero sino nga ba ako bago pa ako nagkaroon ng amnesia. Hindi ko alam pero pakiramdam ko kasi ay may hindi sinasabi sa akin si Logan. Pero wala naman akong magagawa kundi pagkatiwalaan siya dahil siya lang ang nakakakilala sa akin.
Kaninang umaga ay umalis si Logan kaya mag-isa ako ngayon dito. Wala akong mapaglibangan kaya nakuntento na lang ako sa pagdungaw sa bintana. Aniya, uuwi naman daw siya bago magtanghalian. May kailangan lang daw siyang asikasuhin. Naisip ko na baka trabaho.
Nangalay na lang ako sa pagdungaw sa bintana ay hindi pa rin dumadating si Logan. Ang mabuti pa siguro ay maglakad-lakad
