Chapter 37

4061 Words

Chapter 37 "I'm sorry for not being able to visit you," muli akong humikbi habang hinahawakan ang pangalan nito sa ibabaw, "I'm sorry if it took me so long to visit you. I was also in pain, and I can't even accept that you died and suffered from cancer and I don't even know about that. I always see your smiles during those days where you might already suffering from pain but you never smile to me without happiness," mariin akong pumikit at walang tigil na lumuluha sa harap ng puntod ni Mommy. I can hear my father's sobs as I talk to my Mom. Patuloy lang ang paghagod ni Jeremiah sa aking likuran habang wala akong tigil sa pag-iyak. "I love you, Mommy, sobra." Muli akong humikbi mula sa walang hinto na pag-iyak. Mabilis naman akong hinila ni Jeremiah ng marahan paharap sa kanya, pagkatapo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD