My Halfblood Prince

Episode 10 - Cousin

BINUKSAN NI LIZETH ang kanyang drawer, mula duon ay tinignan niya ang kanyang telepono. Napaparanoid siya. Ano nga kaya ang nangyari kay Clyde at bakit hindi na siya nito tinatawagan, iyun naba ang huli? Naalala pa niya pag uwi niya sa mansiyon ng mga Braganza. Nginitian siya nito for the last time. His smile na tila tumutunaw sa matigas niyang puso.  "Hoy!" Bigla siyang ginulat ni Clarisse. Hinawakan nito ang likod niya.

"Ay kabayo!"

"Ano bayan at mukhang may tinatago ka." Si Clarisse na ang sumilip. Nakita nito ang tinatago niyang cellphone sa may drawer ng lamesa niya. "Alam kona. Na mimiss mo yung mga misscall and text ni Papa Clyde no? Eh bakit nga ba siya hindi na tumawag sayo. So ibig sabihin pala ay may isang salita si Papa na after ng date ninyo ay hindi kana niya gagambalain."

"At pano mo naman nalaman, binasa mo yung nga conversation namin no?"

"Hell no, remember sa may lobby nakita ko kayong dalawa na nag uusap, syempre itong tsismoso kong tenga ayaw paawat sa pakikinig."

Nalungkot ang mukha ni Lizeth. Pero ang tanong ay bakit nga ba siya nalulungkot? Dahil ba ito sa kinwento tungkol sa pagkawala ng Ama ni Clyde o dahil sa katotohanan na wala na silang koneksiyon ni Clyde sa isat-isa. Clyde was finish His business with her.

"Lizeth, magsisimula na ang meeting." Bumukas ang pintuan ng conference room, mula duon ay dumungaw si Sir Wax. She file already the plan sa bagong packaging ng Braganza foods. The quality was organomical, fair price and precentable. Tatlong folder ang pinresenta ni Lizeth at nilagay niya sa table. Kaharap niya si Elliot habang katabi naman nito ang kanilang Boss. Si Sir Wax ang nag present ng mga concept habang si Lizeth ang naging acting assistant niya.

"Gusto ko ang concept. Ang materials na ginamit was eco friendly and budget friendly. Plus cheap nga pero may quality."

"Tama po kayo Sir Elliot." Gatong pa ni Sir Wax na magkakuyom ang dalawang palad. Halatang na te tense.

"Okay then maybe I launch this concept asap." Wika naman ni Elliot.

Ilang pirmahan pa ang naganap sa loob ng kwarto. Si Lizeth din ang nagbigay kay Elliot ng mga papeles na pipirmahan nito. Halos twenty pages din 'yun. To the last page ay napansin ni Elliot ang pag iiba ng mood ng dalaga. Parang wala itong gana. "Im finish, Is there anything to me para pirmahan ko?" Tanong ni Elliot pagkatapos niyang pirmahan ang huling pahina. Pero hindi umiimik si Lizeth. Nakatingin lamang ito sa kontrata. "Hey Miss are you okay?"

"Ano po 'yun Sir?" Tila natauhan siya ng tapikin nito ng braso niya.

"What are you thinking?"

"Wala po Sir."

"Alam kona, iniisip moba ang kapatid ko?"

Nanlaki ang mga mata ni Lizeth. "S-sir hindi po."

"Nasabi koba sayo na may alam ako sa panghuhula?" Medyo natawa ito. "But to be honest Lizeth right. Kung hindi mo natatanong, my brother always thingking about you." Hindi maitago ang pamumula ng pisngi ng dalaga. "And marami na siyang na kwento about you."

"Ganon po ba Sir."

"Oh why are still sad." Sinuot na muli ni Elliot ang kanyang salamin. Pagkatapos ang itim din niya fedora hat. "By the way kung gusto mong makita ang kapatid ko, I know that you know where a place to go. Hes always there at hinihintay ka." Bulong ni Elliot sa tenga niya. Then Elliot step out the room. Naiwan si Lizeth na tuliro at nagdadalawang isip. 

"HERE YOU ARE." Si Clyde mismo ang nagdala ng espesyal na kape sa isa sa kanilang regular costumer. She is forty years old na halos tatlumpu na yatang ex husband na si Madam Lilibeth. Pero sa tagal na nitong naririrahan sa mundo bilang isang balong bampira ay mukhang nasa twenty five lamang ang hulma ng mukha nito.

"Thank you darling." Tinikman nito ang inorder nitong caramel machiatto. "Wala paring kupas ang lasa. Three months palang akong nawala dito sa Pilipinas but your coffee was so good as your..." tinignan ni Madam Lilibeth ang baba niya. Ngumiti na lamang si Clyde. Sanay na siya sa mga ganitong pahiwatig.

"Ikaw talaga Madam, puro ka biro."

Nilagay ni Madam Lilibeth ang daliri nito sa labi ng baso. "Tsk! bakit kasi hindi mo nalang ako ligawan, eh mukhang hindi naman nalalayo ang features natin." Tumawa ulit si Clyde habang kinuha na niya ang serving tray. "Bakit iba ang ngiti mo. May girlfriend ka naba? Ive seen on your aura."

"Anong gusto ninyong cake? May bago kami yung bloody mary."

"Sus iniiba ang usapan, okay na I dont bother you anymore. And patikim ng sinasabi mong bloody mary cake please."

"Coming up. Naglakad na si Clyde pabalik ng kanyang estasyon ng mapansin niya ang isang lalaking nakaupo sa harapan ng bar. Sa aura palang nito ay di mapagkakailang ito ay bampira. "Sir what is your order." Masayang bati niya dito pag lapit niya. Butim it suddenly change ng makita niya ang mukha nito. He was Daniel. "Hi cousin?" Padabog niyang binaba nag tray sa may counter. Tumalikod muna siya dito at kinomposed ang sarili. Tinatanong kung ano nanaman ang pakay nito. "What are you doing here?"

"Couz relax, hindi ako nagpunta dito to start a fight."

Parang pasok sa kabila at labas sa kanan niyang tenga ang mga sinasabi nito. Nag fofocus lamang siya sa mga ibang order. Kinuha niya ang isa. Ang nakalagay na order ay isang strong coffee at strawberry cake. "Anong order mo?" Tanong ni Clyde sa kay Daniel habang ginagawa naman niya ang kape.

"Let me see, try ko yung matcha coffee."

Tinignan siya agad ni Clyde. "Talagang kape at hindi cake?"

"Bakit?'

"Kahit na alam ko na hindi ka umiinom ng kape at least favorite mo ang lasa ng matcha." Binaba ni Clyde ang ginagawa niya. "Talaga bang inaasar mo'ko."

"No hindi gusto kolang talagang tikman yung kape, well never know baka this is the time eh magustuhan kona." Ngumiti ulit ito.

"Your crazy." Maya maya pa ay tinawag ni Clyde si Mark. Upang siya muna ang pumalit sa pwesto niya sa bar.

MGA NAGKIKISLAPANG ILAW. Malamig ang hangin ang umiihip sa may rooftop ng the night cafe. Clyde was standing at the center near the sinage of that place while Daniel was beside him. "So ano nga ang ipinunta mo dito. Pagtatawanan mo nanaman ba ako ganun ba? Dahil nakita mo na totoo lahat ng mga chismis sa reunion natin?"

"You are sarcastic and paranoid. Ganyan bsma talaga ang tingin mo sa'kin?"

"After what I here at the restroom meron paba kong dapat na patunayan."

Bumuntong hininga si Daniel. "Fine. Im sorry of what I've said. Hindi ako nag iisip kung masasaktan kita or what. Im a total jerk. Okay naman ba?"

"Pero alam mo, totoo naman lahat ng mga sinabi mo eh na kesyo nakakaawa ako. Na wala akong kwentang anak."

"Well yan ang sinasabi ng sarili mo but you want to hear of what other poeple says to you?"

Ngumisi siya. "Alam ko nayan, its the same."

"Well you are not the ideal person right now but you have a potential, look at the faces that eat at your cafe. From your skills and perseverance ay napapasaya mo sila. Na hindi kaya ng ibang mga bampira. Bakit sa tingin mo pag ako ang nag bake ng cake ay kasing sarap kaya ng cake mo. Ofcourse not!" Tumingin si Clyde sa kanyang pinsan. Namamangha siya sa mga sinasabi nito.  "Oo your not a perfect, maybe a jerk rin minsan but your a unique." Pagkatapos ay tumingin ulit si Clyde sa mga nagkikislapang mga ilaw. Ngumiti.

"Tsk bakit sa tingin moba madadala akong mga encouraging words mo nayan ah!"

"Bakit hindi na effective. Ano cousin pinapatawad mo naba ako?"

"Hindi, hanggang hindi mo tinitikman ang kape ko." Pagkatapos ay sabay silang tumawa.