Chapter 97
Aliyah Veda Gonzales
SINUNDAN ko si Johan, pilit ang mga hakbang ko. Halatang alam na alam niya kung saan kami nakatalaga, hindi man lang nagtanong. Diretso siyang huminto sa pinakadulong cottage, umakyat sa porch, at parang kanya ang lugar na binuksan ang pinto.
Nanlaki ang mga mata ko.
Hindi lang pala siya basta sumulpot. May susi pa ang loko.
“Johan—” mabilis akong humakbang at hinarangan siya bago pa tuluyang makapasok. “Hindi ka pwedeng—”
Pero huli na. Nasa loob na kami.
Mabilis kong inikot ang paningin ko. Isang kama lang. Malapad, yes, kasya kahit apat. Pero hindi. Hindi ako papayag na tatabi siya sa amin.
Bubuka pa lang ang bibig ko para magsalita nang bigla niya akong buhatin. Napasinghap ako sa gulat nang ipaupo niya ako sa gilid ng kama.
“Relax,” sabi niya ag
