Chapter 84
Aliyah Veda Gonzales
NANG makauwi ako sa bahay, naroon na si Manang Dolor, nakaupo sa sala na parang matagal nang naghihintay. Kita sa mukha niya ang pag-aalinlangan bago nagsalita.
“Veda,” sabi niya agad, maingat ang tono. “May pakiusap si Doñya Carmelita sayo. Gusto raw niya kayong makasama sa dinner mamayang gabi… sa mansiyon.”
Napapikit ako sandali.
Ayokong pumunta. Ayokong makita si Johan. Ayokong bumalik sa lugar na puno ng alaala, mga alaala na pilit kong binabaon. Pero sa isip ko, nakita ko ang mukha ng matanda. Mahina na ang puso niya. At kung hindi ako pupunta, alam kong masasaktan siya.
That was the problem. Hindi ako marunong tumanggi kapag may masasaktan na ibang tao.
“Okay,” sabi ko, mahina pero buo. “For once.”
Ngumiti si Manang Dolor at nagpasalamat bago
