Dapat talaga hindi ko na isinama sa amin si CJ sa pagsisimba. Puro naman din kasalanan halos ang nagawa ko sa loob pa mismo ng tahanan ng Diyos.
Panay ang mura ko sa isipan sa mga babaeng panay ang pagpapa-cute sa kaniya habang tila wala naman siyang pakialam sa mga iyon.
Panay pagngiti lamang ang kaniyang ginagawa sa buong oras na magkasama kami rito sa loob ng simbahan.
"Maghawak kamay kayo at umawit ng awit panalangin," saad ng paring nagmimisa sa harapang bahagi ng altar.
Napamura akong muli sa isipan ng bigla na lamang kinapitan ni CJ ang palad ko.
Gusto kong himatayin sa libu-libong boltahe ng kuryenteng dumaloy sa aming mga palad.
"Lord, patawad!" piping dalangin ko upang humingi ng kapatawaran sa kalapastangang aking ginawa.
Nang matapos ang awitin ay hindi pa rin bumitiw
