Nagliliyab ang mga mata ni Sonneillon habang palakad-lakad sa dungeon. Ang liwanag na tumatanglaw dito ay ang pulang apoy na nasa sulo sa apat na sulok ng piitan ni Laura. Dito niya pinarusahan ang alagad na sumusuway sa kaniyang mahigpit na pinag-uutos. Lihim ang kaniyang pinagkulungan para hindi ito maitakas ng anak na si Bal.
"Kabili-bilinan ko sa iyong ikaw ang mag-alaga sa anak ni Bal bilang kapalit ng kasunduan? Sinira mo ang mga plano ko!" Sinenyasan nito ang alagad na agad namang tumalima. Inihataw ang latigo sa katawan ni Laura.
Napakagat-labi ang kaibigan at matapat na alagad ni Bal. Hindi siya sumagot sa dating ikaapat na na prinsipe ng thronos sa kalangitan. Dumadagundong ang madilim na dungeon sa bawat salitang binibitiwan nito.
Ganoon kalakas ang taglay nitong kapangyarih
