Sharing My Infinite Stars With Yours

chapter 13

Hinatid ako ni Patrick sa bahay. He warn me that I'll be sick if I don't take medicine, hindi ko kasi tinanggap ang alok nito kanina. Pag-katapos ko ba namang may malaman sa pag-katao nya parang ang hirap nyang sabayan.

Hinang hina akong napa-bagsak na lang sa sariling kama. I was in grade school when I last experience this kind of level of pain, para akong babagsak sa sakit ng katawan ko.

When dinner time, napansin kong wala pa rin si Dianne. It's been a week yet she hasn't came back. Hindi ba talaga nag-aalala sila mama?

"Uhm pa.. m-ma, asan po si Dianne?" I gently ask. Matagal na kasi silang walang kibo tungkol dito.

They look at each other like their having a secret conversation using eyes. A few seconds had past but they both didn't give me an answer.

They continue eating like they never heard me. So I repeat my question. "Nasan po si Dianne."

"Anak kumain ka, diba paborito mo itong pritong manok? I personally marinade it, to reach the aroma you like" my mom said with a fake smile.

Tumikhin naman si papa nang hindi ako nag-salita kaya nabaling dito ang atensyon ko. "How's school my daughter? Everything alright"

Still I didn't answer and just stared at them. "Si Bry, ang batang iyon... Balitaan mo si mommy kapag kayo na a? I like him, he always consult us every single day, sana hindi sya mag-bago..." My mom said with a fake smile once again.

"Nasaan po ang kapatid ko, she hadn't came back since last week. Maayos lang po ba ang kalalagyan nya?"

"May bagoongan nga palang niluto ang mayordoma, diba gusto mo yun anak—"

"Ma sorry for being disrespectful but please... Tell me where's Dianne?" Medyo napataas ang boses ko pero hindi nila ako pinagalitan.

"Tapos na ako, I'll go to bed first, nakakapagod mag-trabaho..." When my dad was about to stood I called him so he stayed.

"Wag nyo naman pong iwasan ang tanong ko... Minsan lang sya pumasok, lagi ring nag-ccutting classes, I've been seeing her alone recently, nag-aalala lang po kasi ako bakit hindi ko na po sya nakikita sa bahay... A-ayaw ko naman pong isipin na..."

"Anak kasi—"

"She move out. It's her choice Jane, we have no say to her decision."

"Pero pa! She's under 18! She's only 16—bakit nyo po sya pinayagan? M-ma... A-ano to!" Pigil man ang galit at hindi ko mapigilang mapasigaw sa inis.

Sila ang magulang! They know the best about raising a children. Bakit nila hinayaang bumukod agad si Dianne!

"Anak... Ginusto nya yun..." My mom said, she almost broke her voice.

Agad naman akong nakonsensya at napa-iyak na lang. Hindi pa ako tapos kumain pero parang nawalan na agad ako ng gana. Bwesit!

"Pero pa... P-pano kung may mangyaring masama don? Bata pa isip nya, yes she may be rebellious but it's part of teens life!"

"Dumaan ka rin sa ganong edad, pero hindi mo kami sinuway kagaya nya... And we we're very lucky of you because of that. Hindi ko kayang mag-palaki ng batang suwail!"

"P-pero pa... Pa anak mo po yun. P-pa..." Pinilit kung wag lumuha pero traydor ang mata ko. Hindi ko lang maisip kung bakit! Ang bata pa nya! "Pinalayas nyo sya..."

"Inuulit ko Jane, sya ang may gusto non! Bumalik sya kapag hindi na nya kaya. May pera sya, mamuhay sya ng mag-isa!"

"Pa... A-anak mo p-po yun e... D-dapat ako na lang. A-ako na lang aalis, pabalikin nyo lang po sya dito, pa wag naman ganito... D-dapat hindi mo sya pinayagan" I plead but he'd just look away.

Now I'm hopeless. "Lalamig ang pag-kain mo anak, kumain ka muna"

"W-wala na po akong gana... I-I'm sorry."

"Ayos lang anak, ipapainit ko na lang mamaya pag-nagutom ka—"

"Ampon nyo lang po ako... B-bakit mas maganda po ang trato nyo saakin kisa sa tunay nyong anak" naka-yuko ako ng itanong iyon.

Ayaw ko din kasing makita ang magiging reaction nila. Kung magagalit sila saakin, mas gusto ko yun... Para maranasan ko ang palaging nararamdaman ni Dianne sa kanila.

But in my surprise they didn't scold or yelled at me. Basta naramdaman ko na lang na hawak ni papa ang kamay ko, while my mom on my back is hugging me—so tight.

"Anak kita, anak ka namin... Anak ko kayong dalawa... Nag-kataon lang na hindi pa bou ang pag-iisip ng kapatid mo sa realidad... I-I'm sorry anak... I-I'm sorry."

"Babalik si Dianne dito, bukas na bukas din. Ipinapangako ko sayo yan Anak" my daddy butt in.

In the end pare-parehas kaming nawalan ng gana sa pag-kain at pinaliwanag saakin ang nangyari. So sinagot sagot pala ni Dianne si papa dahil daw sa pakikialam nito sa buhay nya.

They're so angry that time that Dianne decided to move out with haft of her belongings. Mommy gave her a debit card she can use, kaya secured daw ito kahit malayo saamin. Mama even hired someone to stalk her for her safety purposes. Kaya napanatag ako.

Nandito kami sa kwarto ko ngayon at nag-mmovie marathon lang. They said they'll sleep here tonight with me—dahil may sakit ako. My temperature were high and they were very concern.

Kinabukasan hindi ako pumasok—or lets say hindi ako pinapasok ng parents ko. They both have work, so I'm alone—with the maids pala hehe.

Habang kumakain ako mag-isa, biglang may tumakip sa mga mata ko. Ilusyonada na siguro talaga akong matatawag kong hiniling ko na sana si Dianne to.

But then again. I was wrong. Si Bry lang pala. Sabi nya, sinabihan sya ni mama na bantayan muna ako the whole day, and he reluctantly agreed. Ang alam nila mama manliligaw ko tong kvpal na to. Kahit kasi sya hindi pa rin pumapasok sa school, nag-papagaling pa daw kaya home school muna sya.

"Naalala mo yung sinabi kong line nong nag-bisita dito sila papa?" Tango lang ang sinagot ko dito dahil masama talaga ang pakiramdam ko. "Then say it"

"Lo sonrisa más bonita puede ver en mis ojos" sabi ko ng walang gana, pero ang laki pa rin ng ngiti nya, dahil siguro natandaan ko to ng walang hirap. I'm good at memorizing though hindi ko alam ang meaning non.

"Ngayon gawin mo yun!" Napakunot ang noo ko kasabay non ang pag-sama keep ng tingin ko sa kanya.

"Hindi ko nga alam ibig sabihin non e!" I hissed, he just chuckled.

"It means, the most beautiful smile you can see in my eyes in Spanish. And it suits you... Kaya gusto ko, uulit ulitin mo yun pag-kasama mo ako"

"Then I won't. Hindi na ako ngingiti pag-kasama kita." I irritatingly said.

Ngumiti lang ito at hindi na nag-salita. He's staring at me the whole time until I finished my breakfast. Bakit pa kasi sya nandito.

Maya maya pa ay may narinig kaming nag-doorbell. Bry presented to look for it at hindi ko na sya pinakilaman don.

Pag-balik nya kasama nya si ate Chloe at asawa nito. "Hi Denise..." Nanunudyok na bati nito saakin.

"Pati ba naman ikaw te?" I chuckled. Sasanayin ko na lang talagang Denise ang pangalan ko kahit hindi naman.

"Usap tayo in private, may kailangan akong sabihin sayo" then she stared at his husband as if she's talking to him through eyes.

A few moments had past, his husband sighed before tapping Bry's shoulder. "Samahan mo'ko sa Cr"

Medyo natawa ako sa palusot na yun. Kung siguro babae ito ay normal lang, but they're both boys kaya medyo awkward. Wala namanh nagawa si Bry at sumama rin.

We're on my room when ate Chloe finally speak. "So remember nong first year mo, diba ginawa akong face of the year sa resto nyo sa Sampaloc"

Agad naman akong tumango. "Opo ate, kaya nga kita nakilala kasi model ka ng mga business branch namin. Not to mention you're now a high paid Model, maganda yan te, pag laki ko nga gagayahin kita e hehe" I joke.

But saying that, ate Chloe sighed in relief—or I was just imagining it? Para kasi syang nabunotan ng tinik sa biro ko.

"Gosh! Akala ko mahihirapan pa akong kumbinsihin ka. So yun na nga, nong kasal ko kasi napansin nong manager ko yung simpleng ganda mo. Then she asked me if you're single, may offer daw kasi sya sayo. Nag-hahanap yun ng bagong model, you know may asawa na ako kaya bye bye career"

Hilaw na ngiti ang sinagot ko dito. I'm still processing. Sana naman hindi tama yung iniisip ko diba? I don't wanna be famous as her—I knew her strangles in entering a life of showbiz.

Teka, pwede namang mag-papahanao lang saakin diba? Tinatanong kung single ako kasi baka may kakilala syang lalaking may gusto saakin.

Wait why am I overthinking! Bakit hindi ko na lang tanongin si ate Chloe! Ito ang mahirap sa pagiging overthinker. Lahat nalang ng perspective iaa-line mo sa bagay na malayo naman talaga sa mismong topic.

"You're thinking it right. Natipoan ka kasi ni manager, kakasign up lang kasi nya sa Santiago's institute entertainment. You know? Aira Santiago's advertisement company. Nag-kataon namang kaka-resign ko lang..."

I sighed holding her hands. Sa ganitong paraan naintindihan na nya agad ang ibig kong sabihin. "Sorry ate... I'm still studying, tsaka wala po sa isip ko ang mga ganda."

She smiled. Handling me something. "Pag nag-bago isip mo... My manager is one call away. Alam kong mag-babago pa ang isip mo. I'm putting all my hope in your hands"

Pag-balik namin kung nasaan ang mga boys, wala ang asawa ni ate Chloe, nasa sasakyan daw nila ito, while Bry's talking someone in his phone.

Nang makita nya ako ay lumapit sya saakin. "Sinong kausap mo?" I minimize my voice. Hindi pa rin kasi ito tapos makipag-usap.

"H-ha ito? Si tita..." He whispered, covering the speaker of his phonem

"Okay" tita lang naman pala nya. Hindi na sana ako mag-sasalita at paalis na ng bigla nyabg hawakan ang kamay ko at nag-salita.

"Mama natin... Tinatanong kung kamusta ka na daw, sabi ko nga pag magaling ka na mag-tatanan na tayo HAHA, and she agreed. Kaya Denise, get well soon" he kiss his fingers and fly it to my direction.

Ang cringe. Inirapan ko lang ito deretsong pumunta sa sofa at doon nirelax ang katawan kong parang sobrang pagod.

Natapos itong makipag-usap tumabi lang ito saakin habang nanonood kami ng T.V. horror pinapanood namin pero kapwa walang pakialam sa palabas. Hindi kasi nakaka-takot.

"M-ma'am, nasa labas na po si ma'am Dianne." One of our maids said in distressed. Para namang ibang tao yung dumating.

Kahit nang-hihina ay sinubukan kong tumakbo palabas para salubungin ang kapatid ko, with Bry to assist me.

When she finally notice me, I saw how shocked she were seeing Bry on my back. Pero agad ding nawala ang gulat na yun at masama lang akong tinignan.

"Dianne... You're finally here..." I said in a glee, handa na sana akong yakapin ito pero sinamaan nya ako ng tingin so I choose not to.

"Masama ang pakiramdam ko, wag mo akong abalahin." Yun lang at pumasok na sya sa loob ng hindi manlang ako nilingon.

That's it. Atleast nandito na sya ulit. Tinulungan ko na lang ang ibang maid naming ipasok ang mga bagahing dala ni Dianne.

Bry tried to stop me pero wala rin itong nagawa kaya pati sya ay tumulong na rin. "Masama ugali ng kapatid mo no? Siguro ampon yun, mabait parents nyo e"

Nabigla ako sa biglang sabi nya pero pinili kong manahimik. I have this urge within me wanted to tell him I was the adopted one, pero hindi ko ata kaya.

"Namumutla ka, ayos ka lang ba talaga? Mag-pahinga ka kaya muna. Pinapagod mo sarili mo, ako nalang mag-bubuhat nyan—"

I instantly refuses. Gusto ko rin kasing maka-pasok sa kwarto ni Dianne para kausapin sya. She dreamt of being a super model way back on our childhood days.

Gusto ko sanang sya na lang ang e recommend para sa offer ni ate Chloe saakin. She'll definitely fit there. Hindi kasi ako mahilig sa mga make-up at mga fashion show, alam ko hilig nga yun.

"Ma'am tulungan ko na po kayo, mataas po ang hagdan baka mabinat ka" Olea said, daughter of our mayordoma.

"Hindi yan, m-malakas kaya ako" I confidently said despite of my tiredness.

"Hayaan mo sya, mas gusto ata maging kasambahay kisa mag-buhay mayaman. Naturang matalino sa academics bobo naman sa buhay"

Saglit akong natigilan sa sinabing iyon ng kapatid ko. Bigla ko nalang naisip. Kung hindi kaya ako inampon ng magulang nya... Baka kasambahay nga talaga ako or mas malala pa.

"Wag mo na lang pansinin sinabi nyo ma'am, walang konsiderasyon yan. Buti ka pa ano, kahit maginhawa buhay mo, hindi na nang-aapak ng tao" sabi ulit ni Olea.

Ngumiti ako sa kanya saka nag-salita. "Hindi naman sa ganon. Mura pa ang isip ni Dianne. I know sooner or later mag-mamatured din sya, ata kapag nang-yari yun ako ang pinaka-unang taong masaya makita syang kaharapin ang reyalidad."

Mahinang tawa lang ang isinagot nito saakin. If only she knows the truth. Baka mas kaawaan nya pa ang tunay na Salazar kisa saakin, sampit lamang...