BELLE
Kanina ko pa napapansin ang sobrang pananahimik ni Jonathan. Hindi ko alam pero simula nang nakita niya ang belt ay parang ang lalim ng kaniyang iniisip.
Bakit ba kasi nag-iwan pa ang hayop na iyon? Panigurado akong iniisip ni Nathan na nagpapasok ako ng lalaki, at sa kuwarto pa.
Huminga ako nang malalim at tiningnan siya habang nagmamaneho. Kung kanina ay kinakabahan ako dahil magkikita ulit kami ni Ate Ava, ngayon ay mas kabado ako sa sobrang pananahimik ni Jonathan. Hindi ako sanay at mas lalong nakatatakot kung wala siyang salita habang magkasama kami.
Inipon ko ang lakas ng loob para magsalita at makabuo ng pag-uusap. Ayaw ko sa ganito, hindi ako sanay sa kaniya na tahimik.
"N-Nathan..."
Agad din siyang lumingon at tipid na ngumiti. Alam kong pinipilit niya lang iyon
