ANAK
Hindi totoo ang lahat...
Panaginip lang ito...
Napakasamang panaginip...
Bangungot...
Bangungot...
Bangungot...
"Anak, tama na. Please..." rinig kong iyak ni Mommy Maria sabay yakap sa akin.
Ilang beses kong kinurot ang aking braso para magising ako sa panaginip na 'di ako mamulat-mulat pero wala pa rin. Nasa loob pa rin ako ng bangungot na ito. Nasa simbahan pa rin ako at nakaupo sa gilid ng bangko at pinapakalma ng dalawa kong ina.
"Enough, Lovie. Pulang-pula na ang braso mo, anak," saway ni Mommy Ava na pilit lang pinapatatag ang boses. Hindi katulad ni Mommy Maria na una pang nag-breakdown sa akin at humahagulgol na ng iyak.
Ako wala na. Gusto kong umiyak nang malakas pero hindi ko magawa. Gusto kong maramdaman ang sakit sa pisikal kong katawan pero bakit tila manhi
