Hindi mawala ang ngiti sa labi ni Hazel habang nagtitipa at tumutugon sa mga mensahe ni Joshua. Ilang araw na ang lumipas magmula ng araw na ‘yon, ng hawakan nito ang kanyang kamay at sabihin na gusto pa nito na muli sila magkita. Kinain niya ang sariling sinabi na hanggang sa pag-uusap lang sila, hindi nga niya maisip-isip ang dahilan kung bakit iniiwan ng mga ito ng mga niligawan.
Mabait ang binata, walang bisyo at mahinahon sa lahat ng bagay. Lagi nitong dinaraan sa magandang usapan ang mga problema na kinahaharap, umpisa pa lang din ay makikita na nito ang taas ng pagtingin nito sa mga babae. Hindi na nakakapagtaka dahil nag-iisa lang siyang lalaki sa kanilang pamilya.
“Ngiti-ngiti ka d’yan.” Ani ng ina na abala sa pagwawalis ng sahig. “Hindi ka pa ba aalis? Baka mamaya ay traffic n
