Akari It's eight forty-five in the morning and the breeze sways my white hair. I remember the voice that repeatedly echoing to my ear. Alam kong hindi iyon boses ng mga kaibigan ko. Nandito ako sa veranda at patuloy binabagabag ng boses na hindi mo maintindihan kung may kailangan o nang-aakit. Napailing na lang ako at saka nagtungo sa banyo. Hindi na nga ako nakatulog pagkatapos ng panggulong nangyari kanina. Masakit rin sa ulo ang ginawa ni Kazumi kanina. Muntikan na ring pasabugin ni Aichi ang academy dahil sa presensya ni Kazumi. Kaya talagang huwag muna magpapakita si Kazumi kay Aichi dahil baka maging abo ang academy. Hinubad ko ang aking damit at saka lumublob sa tub. Tulala akong nakatitig sa kawalan dahil nakakapagod nang isipin ang lahat ng kabaliwan sa paligid. Mahirap na, baka

