SEAN
Hinigpitan ko ang kapit ko kay Francine para maramdaman niyang hindi ko siya pababayaang magulpi ng mga magulang ni Amy. Hindi ko na talaga maintindihan ang sarili ko, baka mamaya ay pagkalabas ni Amy sa bar ay hindi na lang niya ako pansinin bigla dahil sa lahat ng ginagawa ko ngayon. Pero hindi naman siguro, kasi alam naman niyang ginagawa ko lang ito para sa ikabubuti at para mailigtas na siya. Napansin kong napangiti ng bahagya si Francine dahil sa sinabi kong iyon, tumagos siguro sa damdamin niya ang sinabi kong ako ang bahala sa kanya, at iniisip siguro niyang hindi na niya kailangan pang mag-alala sa kung ano ang mangyayari sa kanya habang patagal kami nang patagal dito. “Tito, hindi mo pa rin po ba nabubuksan ‘yung pinto?” tanong ko sa kanya para maiwas ang diskusyong nagagan
