Napahilamos ako ng aking mukha habang tiningnan ang aming project. Sa sobrang hirap ng mga requirement ngayon ay gusto ko na lamang bumigay.
"Mag shift na tayo," wika ni Jazz.
Natatawa naman akong napapailing sa kanilang dalawa kasi kaunti na lang naman ay makaka alis na kami sa ganitong buhay.
Apat na taon na lang, makakalaya na kami sa ganitong course kaso kailangan pa naming mag-review at mag-exam para makakuha ng lisensya at makapag trabaho.
Pero habang iniisip ko pa lang iyon ay nahihirapan na ako. Kasi paano ko iyon gagawin kung marami pa naman akong dapat ayusin sa buhay?
Kagaya na lang ng dalawang sampid sa bahay ni Mommy. Iyong boyfriend ko na walang ibang ginawa kung hindi hayaan akong mag isip nang kung ano.
Napatawa na lang ako nang pagak at naiiling na huminga nang malal
