Uno Bente Kwatro

CHAPTER 49

Napayuko ulit ako at hindi ako makahinga dahil sa nakita ko. Nakasunod lang pala sa amin ang salarin habang pinapanood kami kung paano kami maghirap sa lahat na nagyari pero hindi parin talaga malinaw kung sino ang salarin. Hanggang ngayon ang isa sa kanila ay nahuli na nawala rin sila sa landas namin. Nakakulong si Jessica pero mas lalo pa kami ngayon napapahamak. 

Hindi kaya...

Nanlaki ang mata ko ng may naisip ako. 

"Kung patay na ang salarin ibig sabihin?" umikot pa ako bago tumingin sa mga litrato sa mga kakalase ko.

Isa-isa ko silang tinignan bawat larawan nila ay pinagmasdan ko. Dahil ang naiisip ko sa kanila kung nakakulong ang salarin.

"Mayroon pang ibang salarin sa amin?"  Tanong ko sa sarili ko kaya mas lalo akong natakot.

Kinagat ko ang kuko ko saka naglakad patalikod. Hindi ako mapakalitumingin ulit ako sa picture ng mga lalake kong kaklase. Sa itaas na bahagi nakita ko kaagad ang mukha ni Six na nakangi sa litrato.

Hindi lahat ng nakangiti sayo kaibigan mo, Yung iba mga traydor.

"Kung si Six ang salarin.." bumuntong hininga pa ako bago magsalita ulit.

"Kung siya ang salarin matagal na niya akong pinatay. Tyaka hindi niya magagawa na patayin ang kaibigan niya, Malabo imposible." Umupo ako sa kama at tinignan ulit ang mga litrato ng kaklase ko. 

Imposible rin na patayin ako ni Megan o ni Maxine dahil matalik na kaibigan ko sila. Wala akong naiisip na dahilan kung sino talaga ang isa na salarin sa amin. Susubukan ko ulit na ituloy ang nangyari. Itutuloy ko ulit ang pangitain ko.

Flashback 

Akirah's Point of View

Sa sobrang lakas ng pag-ilag ko ay nag-untugan kami ni Maxine. Nagdadalawa ang paningin ko dahil sa lakas ng untog  niya sa ulo ko.  Tumunghay ako iniisip ang umuntog sa aking ulo. 

Bakal ba ang umuntog sa ulo ko? Mayuyupi ang ulo ko sa sobrang lakas.

Napahiga ako dahil imbis na sobrang sakit nakakaduling din na kapag gagawin kong makatayo ay babagsak ako sa lupa. Wala akong ginawa kun'di hawakan ang noo ko.

Moments later there was a liquid dripping from my lips.  I gently touched it then looked at.    Napakaraming dugo ang dumikit sa palad ko ng hawiin ko ang aking kamay sa aking bibig.  Pinunasan ko ng marahan ang bibig ko at ilong habang bumubulwak ang napakaraming dugo. 

Marahan akong bumangon pero bumagsak ako sa unang pagkakataon. 

Sinubukan ko sa ikalawang pagkakataon ngunit nabigo ako.

 Umubo ako dahil sa kung anong nakabara sa aking lalamunan. Halos masuka ako dahil nalalasahan ko ang sarili kong dugo sa akin bibig na nanggagaling sa ilong. Bumulwak muli ang dugo mula sa aking ilong sa ikalawang pagkakataon.

"ARAY!" Palahaw naming dalawa sa sobrang sakit.

I closed my eyes tightly and then shook but my dizziness still wouldn't go away, it got worse. I rubbed my eyes then gripped the grass tightly and tried to reach Maxine's hand.

“Max!” Tawag ko sa pangalan niya.

Hinawakan niya ng mariin ang kamay ko habang pilit na ngumiti. Bakas sa kaniyang mukha ang aligaga sa kung sino ang nasa likod niya. Napapansin ko natakot na takot siya sa sinumang nasa likod ko.

“Hawakan mo ang kamay ko h'wag kang bibitiw,” matapos niyang sabihin 'yon ay bumalik ang malinaw na paningin ko.

"Hindi ako bibitiw." Hinawakan ko ng mahigpit ang kamay niya.

I watched Maxine's reaction as if her hand was round so I quickly backed away.  I just thanked her and my forehead didn't bleed.   If my forehead really bleeds he will pay a lot for my very beautiful face. This Bullsh*t!   It was just an accident that I looked at the sand near where I was standing and picked up too much to throw away whoever was behind me.   Engkanto man o tao magkakamatayan tayo sobrang sakit talaga ng noo ko. Nahihilo parin ako sa nangyari kanina. Sinamaan ko ng tingin si Megan dahil hindi siya tumitigil sa pagtawa.

"Anong nakakatawa Megan?" Tanong niya saka umirap ako sa kaniya at nag V-sign siya tanda ng patawarin siya.

"W-wala ahahahaha wala naman-" Hindi na niya natapos ang kaniyang sinabi dahil tawang-tawa siya sa aming dalawa.

I stopped then closed my eyes for a moment and let the air out of my mouth.

Mga Nakikita ko sa pangitain..

"Patayin mo si Akirah ngayon din!”

Sabi ng lalakeng nakarobang itim sa lalakeng nakatayo malapit sa lamesa habang pinapatalim ang kaniyang kutsilyo. Ramdam ng lalake ang takot na gawin niya ang bagay na ito.

Napapatingin siya sa kutsilyo na ibinigay sa kaniya ng salarin at sa perang nakapatong sa kaniyang ulo. Kapag hindi niya nagawa ang bagay na ito ay siya mismo ang papaslangin ng salarin.

Sa kaniyang tindig ay bihasa na siya sa pagpatay ngunit sa kaniyang gagawin ay nagsisisi na siya sa kaniyang gagawin.

NAKAKITA AKO NG MANGYAYARI PA LAMANG.

I have an extraordinary power where I see the event just taking place. But curse anyone when you touch my hand. You will die. Sumpa ito dahil malalapitin sila sa trahedya at aksidente. Sa oras na mahawakan kasi nila ang kamay ko makikita ko kung paano sila mamatay kung paano sila mawawala sa mundong ito.

"Pero—"

Naputol ang sinabi ng lalake ng putukan siya ng b***l malapit sa kaniyang sintido. Kamuntik ng matamaan ang kaniyang sintido. Dahil sa takot ay namutla ang kaniyang mukha habang tumayo ang lahat ng kaniyang balahibo napaihi siya sa kaniyang pantalon at nagsitayuan ang lahat ng balihibo niya sa kaniyang buong katawan.

"Alam mo naman siguro ang hahantungan mo kapag hindi ka sumunod diba?"

Halos namilog ang mata nito ng tinapunan siya sa harap ng isang pugot na ulo ng estudyante. Sariwa pa ang dugong bumabalot sa pugot na ulo ng estudyante. Gulat na gulat ang mukha ng pugot na ulo at lumuluha ito ng dugo binalatan ang kalahati ng balat sa mukha ng estudyante. Halos hindi na ito mamukhaan dahil sa kabrutalan na ginawa ng salarin rito.

"'Ipapadala ko ang pugot mong ulo sa pamilya mo nagkakaliwanagan ba tayo?"

Tumango na lamang ito kahit labas sa kaniyang kalooban. Ayaw pa niyang mamatay gusto niya pang makasama ang babaeng minamahal niya. Wala siyang imik na umalis sa kanilang kuta upang abangan ang lokasyon ni Akirah at mga kaibigan nito.

Nagbalik ako sa ulirat na halos hindi ako makahinga sa sobrang takot sa nakita ko sa aking mga mata. Kailangan kong babalaan ang mga kaibigan ko.

"May papalapit sa atin," babala ko sa kanila. Kaya sila naman ang nagtawanang dalawa.

"Ano bang ka eng-engan 'yan Akirah?" Tanong ni Max.

Pero ngayon seryoso na ako totoo na ang sinasabi ko hindi ako nagbibiro may taong papalapit sa amin may hawak siyang napaka talim na bagay isang kutsilyo.

"Hindi ako nagbibiro nandito na siya," seryoso kong saad

"Huh?"

"Saan?" Tanong ni Megan.

"Wala naman kaming nakikita ah," sabay nilang dalawang saad.

"Guys we need to go now! its dangerous!" Hatak sa kamay nilang dalawa.

"No Akirah ayoko ngang bumalik sa campus nakakaantok, magkakaklase lang tayo doon wala naman maiintindihan," angal niya pinakita niya pang inaantok siya.

"Bakit ayaw ninyong maniwala sa'kin?" Tanong ko.

"Co'z it's a prank." Nagtawanan pa sila kaya ako ay lalong mas sumeryoso pa.

Hindi magkakamali ang nakita ko. Hindi magkakamali ang nakatakda.

"There none over my back, Did you see that? There's none," pagdidiin niya sa kaniyang sinabi

"There's nothing," ulit pa ni Maxine

Bahagya akong napatingin sa kinaroroonan ni Maxine. Dahan-dahan akong lumingon ng biglang—sa likuran niya.

"It's anything at my back?” Tanong ulit si Maxine.

Napairap na lamang ako dahil sa sinabi nila. Nagkamali lang ba talaga ang pangitain ko? Siguro nga nagkamali lang kasi kung nagkamali ano yung nakita ko?

"Teka lang bakit may?"

Lumunok ako ng laway at umiling sabay kusot sa aking mga mata. May tao sa likod namin at may kung anong hawak.

Nanlaki ang mata ko nang may hawak na kutsilyo ang estranghero nasa likod ni Maxine. Nakita ko rin ang reaksiyon ni Megan na parang takot na takot habang nakatingin sa likod ni Maxine. Mabilis kong hinigpit ang kamay ni Megan dahil rito at unti-unti kaming umaatras.

"What the hell are you two both doing?" She asked.

I seriously tap Megan shoulder to secure she is safe. But Max wasn't.

How can i save her?

"There's none over my back, you will see guys—" Naputol nag sinabi niya dahil nakita niya ang nakarobang itim na may suot na walang emosyong maskara.

"I'm here," malagom na saad ng nakasuot ng mask.

Dumapa agad si Maxine dahil malakas siyang nasuntok sa mukha ng salarin. Parehas kaming nanlaki ang mata ng kami naman ang pinagbuntungan ng salarin nakatingin siya sa akin at kay Megan.

"Megan, pagkabilang ko ng dalawa tatakbo tayo basta hawakan mo lang ang kamay ko maliwanag?" Hinawakan ko ang kaniyang kamay saka bumulong ko sa kaniya habang nakatingin parin sa salarin.

"Oo naiintindihan ko."

Tumingin ako sa walang malay na Maxine nahiga lang siya sa damuhan na parang isang natutulog dahil sa ginawa ng salaring panununtok sa kaniyang mukha. Sobrang lakas siguro ng suntok ng salarin kaya siya nakatulog.

"Isa.."

"Dalawa—" Naputol ang sinabi ko nang may humigit sa aking buhok.

Akma na sana kaming tatakbo pero nahigit niya ang buhok naming dalawa. Napakasakit ng pagkakahawak niya sa buhok ko parang mapapanot ako anumang oras.

"Patay!" Akmang ihahagis kay Megan ang kutsilyo ng salarin.

"No, ayoko pang mamatay." Pagmamakaawa ni Megan sa salarin.

Nagulat kaming parehas ng biglang lumuwag ang kapit ng sa aming buhok. Tumingin kaming dalawa sa likod ng biglang..

Biglang..

May-

"Galawin muna ang lahat h'wag lang ang mga kaibigan ko kasi ako ang makakaharap mo!" galit na sigaw ni Maxine habang tutok niya sa leeg ng salarin ang itak.

"Tumakbo na kayo ako na ang bahala rito, marami siyang pagbabayaran sa akin at isa na roon ang pag suntok niya sa maganda kong mukha," maagas na sabi niya rito.

Tumingin ako kay Megan na parang nag mamakaawa sa salarin alam kong natatakot siya kay Maxine na baka mapatay siya ng salarin.

"No Max, hindi kami aalis hangga't hindi ka namin kasama magkakaibigan tayo hanggang dulo walang iwanan," seryosong saad ni Megan saka tumingin siya sa akin.

May takot man sa mukha ni Maxine pero hindi siya nag aalinlangan na patayin ang may nagtangkang pumatay sa aming dalawa ni Megan.

"Let's watch, panoorin niyo ang gagawin ko sa salarin na ito. Hindi niya alam kung sino ang sinuntok niya. Papakitaan ko lang siya ng malupit na suntok," ngumisi si Max na parang demonyo.

Ang ngising iyon ay may balak na masama sa kaniyang kaaway.

Simula ng maging kaibigan ko si Maxine ay palagi niya akong pinagtatanggol lalo na sa lahat ng mga umaaway sa akin. Kahit sa maliit na bagay ay pinaghihiganti niya kami. Halimbawa nung may biglang humigit sa buhok ko yung college student. Sinugod niya yung babae at siya mismo ang humigit sa buhok nito.

"Ang hina muna na man sumuntok para kang malamyang babae, dapat ganito," pinaharap niya ang salarin at malakas na sinuntok ito sa sikmura.

Napaatras ang salarin dahil sa lakas ng suntok ni Max. Nahulog pa ng salarin ang kutsilyo kaya mas lalong ngumisi siya rito.

Kung hindi mo talaga kikilalanin si Maxine sa impyerno ang bagsak mo.

"Para sa pagsuntok sa napaka ganda kong mukha," ngumisi ulit siya sabay suntok sa mukha ng salarin.

"You should pay a billion money to repair my face, you sh*t!" dagdag niya

Nasira ang maskara nito dahil sa sobrang lakas ng pagkakasuntok niya rito. Hindi ko alam ang mararamdaman ko matutuwa ba ako o matatakot? Dahil walang patawad si Maxine sa anumang bagay h'wag lang kaming galawin ng sino man.

"Ano masarap ba?" tumawa pa si Maxine rito nang hindi makagalaw ang salarin.

"Hindi mo kilala kung sino ang inaatake mo," ngumisi ulit siya ng parang demonyo.

Nanonood kami ng tahimik kung paano sila mag away. Hindi kami nang iiwanan kahit pa sa kamatayan sama-sama kami. Tinuring ko na kasi silang isang parte ng aming pamilya.

Si Maxine ang panganay sa amin dahil siya ang may pinaka nakakatandang edad. Kahit pa kung titignan si Maxine ay isang bata na may maamong mukha.

Si Megan naman na tinuring kong kapatid dahil sa sobrang mapagmahal nito sa akin kahit medyo slow.

"Tumakbo na tayo," utos ni Maxine kaya napatingin kami sa likod upang masiguro kung hindi naba talaga gumagalaw ang salarin.

"Tara na." Hinawakan ni Maxine ang aming dalawang kamay at sabay na tumakbo papalayo.

Napahinto kaming dalawa ng biglang natapilok si Maxine.

"Maxine."

"Tulungan niyo ako," naiiyak na pagmamakaawa nito sa amin.

Mabilis namin siyang inakay pero kapag tatapak siya sa lupa ay napapahiyaw siya sa sobrang sakit.

"Hindi ko na kaya," umatras siya at umupo kaya nag-panic kaming dalawa.

"No, Kayanin mo Maxine." Hinawakan niya ng mahigput ang kamay ko.

"Maxine kaya natin ito," may pag asang saad ni Megan rito.

Natumba si Maxine iniinda parin ang sobrang sakit na mga paa. Hindi ko na mapigilang maluha dahil sa awa sa aking kaibigan. Parehas kaming nagulat ng may narinig kaming putok ng b***l kaya nagtakipan kami ng mga tainga.

"Tumakbo na kayo, iligtas niyo ang sarili niyo babalikan ko kayo pangako," ngumiti si Maxine kahit nangigirot ang kaniyang mga paa.

Wala na kaming nagawa kun'di iwanan siya at tumakas mula roon.

Narinig ko ang malakas na putok ng b***l mula sa malayo. Tumingin ako sa likod ng mapansin kong hindi na humahawak sa kamay ko si...

Dahan-dahan akong napatingin sa likod at nanlaki ang mata ko sa sumunod na pangyayari.

"MEGAN!"