Umalingawngaw sa madilim na kwarto na naiilawan lang ng maliit na bumbilya ang nahihirapang boses ni Ivo. Nakaupo siya sa isang metal na upuan habang nakakadena ang kanyang mga kamay at paa. Duguan ang kanyang katawan. Napapalibutan ang kanyang braso at binti ng mga sugat. Walang tigil ang pag-ubo niya ng dugo.
Kasabay ng kanyang pagsigaw ay ang nakakakilabot na tawa ni Geoffrey. Hawak niya ang isang maliit na kutsilyo. Punong-puno ito ng dugo pati na rin ang kanyang mga kamay. Panay ang ikot niya sa upuan ni Ivo.
"P-patayin mo na lang ako," nanghihinang bulong ni Ivo. Halos hindi na siya makakita ng maayos. Nanlalabo na kasi ang mga mata niya. Unti-unti na ring bumabagsak ang talukap ng kanyang mga mata. Sa tatlong araw na itinigil niya sa malawak na kwartong ito, walang ginawa si Geoff
