Chapter 52
Justin’s POV
“Sige umiyak ka! Gusto mo ng palo?” Ito ang palaging panakot ni Papa sa akin noon. Pero kakampi ko palagi si Ate Max at Mama kapag ganito si Papa sa akin.
Growing up, I used to question why I was not allowed to cry like others as if it’s treated like a serious crime to commit. Hindi ba normal naman ang umiyak kapag nalulungkot? Kapag nasasaktan? Kapag natatakot? Pero bakit sa tuwing may nagbabadyang luha sa mga mata ko ay agad akong pinapalo at pinagsasabihan ni Papa?
“Kapag umiyak ka, mahina ka. Ang tunay na lalaki, hindi umiiyak.” Ito ang turo ni Papa sa akin.
He told me that as a man tears only make me weak and that I shouldn’t be showing them to others. Sinabi rin niya na gaya ng pag-iyak, makakabuti kung itatago ko ang ano mang naradamdaman ko dahil lal
