Chapter 67
Allison's POV
My parents used to tell me stories of when I was a baby.
Sabi nila kapag pinapatawa nila ako magdamag, kinagabihan ay umiiyak ako ng sobra. It became a cycle in a week while I was growing up. Kaya naman hangga’t maaari iniiwasan nilang patawanin ako ng sobra sa isang araw dahil hindi ko sila pinapatulog pagdating ng gabi.
Habang tumatanda ako, napansin kong kapag sobrang saya ko… bigla na lang darating ang unos sa buhay ko. Kaya ngayong masaya ako, natatakot akong baka sa isang iglap lang ay magbago ang ihip ng hangin.
Nagising ako ng paulit-ulit na pag-ring ng phone ko. Pagtingin ko sa orasan ay alas tres pa lang ng umaga. Sino namang tatawag ng ganito kaaga?
Iritable kong tiningnan ang phone ko at nakitang si Anthony ang tumatawag. Pero bakit? Huli kamin
