YOUR PAST, MY PRESENT LOVE

CHAPTER 12 - Isang Linggong Pag-ibig

KARL'S POV

It really hurts dude. Ang sakit palang mabusted. Yung akala mo ikaw ang pipiliin napunta sa pag tabla sayo. Hayst it so so so hurt. Sorry na first time ma broken hearted. Akala ko ako na. Akala ko magiging kami na. Bakit parang naramdaman kong ako ang pipiliin niya? Kaya pala madaming namamatay sa maling akala. Parang di ko alam kung paano ako haharap sa bukas. Parang ayoko ng magbukas. But you know, I need to be sports. I want to congratulate Thom kasi he play fair. Alam kong kahit na ginawa ko ang best ko ay ganun din siya. Nagparaya pa nga siya ng matagal bago siya sumubok ulit.

I called him. Magkikita kami ngayon sa Playground. I want to be a man.

"Pare! Congrats!" ako na ang unang bumasag sa nakakabinging katahimikan. I need to show him na may sama ako ng loob. He play fair at alam kong hindi siya lumaro ng madumi.

"Salamat?? Hmmp Sorry? Hindi ko alam ang magandang sabihin. Alam kong nasasaktan ka. At hanga ako sayo sa pagiging lalaki mo pre!" niyakap niya ako. Alam kong hindi lang dahil sa babae masisira ang pagkakaibigan nming dalawa ni Thom.

Bata palang kami ay pare na talaga napagdesisyunan naming itawag sa isa't isa. Just like our father. Kahit na nagkahiwalay ang mga parents niya, Papa niya lang ang nawala sa magandang samahan. Our family always be a one big happy family. Sila Mommy at tita Charrie ay halimbawa ng matibay na samahan.

"Oo para masakit, napaka impokrito ko naman kung sasabihin kong walang sakit dito" turo ko sa puso ko. "pero I know na hindi mo siya pababayaan. Ikaw na bahala sa kanya. I count on you pre!"

"Hinding hindi ko pababayaan pre don't worry."

SAIDDIE'S POV

Pasukan na naman. Dati I love Monday, pero ngayon? Hmmmm parang ayoko na sa kanya. Anong oras na pero nakahiga pa din ako. Hindi nga ata ako nakatulog kakaisip ng mga nangyayari sa buhay ko. Even Nanay knows na si Karl ang gusto ko. Pano ko ieexplain na si Thom ang sinagot ko. Hayysssst malapit na malapit ba talaga akong maloka.

"Saiddina!! Ano ba anong oras na. Papasok ka ba?"

Hay kahit kailan si Nanay malapalengkera ang boses.

Ajah! Kaya ko to.

"Hi Saids!" si Thom agang aga ngiting ngiti sa akin. Paano ba ang unang araw ng pagiging mag jowa? Di ko alam kung paano ko ba siya kakausapin.

"Hi!" alanganin kong ngiti sa kanya. Ano na ano na ang sasabihin mo ngayon Saiddina?? Hanggang Hi ka na lang.

"Let's eat together mamayang dinner. Nagpadala si Mama ng madaming lunch natin."

"Hmmm sige ok."Matipid lang ang mga sagot ko ipagpatawad ninyo na at di ko lang talaga alam ang sasabihin ko. I can't even look at his eyes.

Naglalakad kami paakyat ng 3rd floor ng nakita kong pababa naman ng hagdan si Karl. Ohhh knowwww... Anong gagawin ko? Tatakbo ba ako? Iiwas na lang ako? Pero teka... Bat ako iiwas wala naman akong ginagawang masama ahhh.. Tungaks ka Saiddina alam mo naman sa sarili mo kung bakit di ba?

"Pre!" nagpeace bomb pa silang dalawa.

"Sige pre CR lang ako ha! Hi Saiddie!" ano daw??? Saiddie na agad? Wala ng Ayie? Deadma na lang muna ako. Alanganing ngiti na lang ang naibigay ko sa kanya.

Lumipas ang 2, 3, 4, 5 na araw, nagpatuloy ako sa pakikisama kay Thom. I act as his girlfriend because I need to. And si Karl? Hindi na niya ako pinapansin. Ni ha at ni ho ay hindi ko na naririnig sa kanya. I know I know I deserve this di ba? It's my fault.

"Angel? Are you with me?"

"Oy oo naman sorry masama lang talaga pakiramdam ko Thom."

It is Friday afternoon at last day ng pasok for this week limang araw na ang daily routine kong ito. We eat lunch together, we eat snack together at we go home together. Mabait naman si Thom, maasikaso pa nga. At ang effort niya ay sobra din naman. Ramdam na ramdam kong true feelings naman ang pinapakita niya. Kaya lalo akong nagi guilty. God help me. Dapat ko na atang wakasan itong kalokohan ko. Kaso ay paano? Masasaktan ko si Thom. At ano ang iri reason ko na nagselos ako kaya siya ang sinagot ko? Please God help me.

Nakatitig siya sa mukha ko na para bang tinitingnan kung nagsasabi ako ng totoo. Inaarok niya ba ako?

"Sorry talaga Thom. Talagang gusto ko lang talaga magpahinga. Napagod ata ako sa ginawa nating play kanina."

"Ganon ba sige halika na wag na muna tayo mag punta sa Serge's para magmeryenda. Ihahatid na kita sa inyo agad. Nag aalala ako sayo kasi namamayat ka nga ata. Ano pa bang masakit sayo? Gusto mo samahan kita magpacheck? Doon sa doctor namin? Magaling yun"

"Oks lang ako Thom baka kailangan lang talaga magpahinga. Bukas oks na oks na ako papahinga lang talaga."

THOM'S POV

Something is wrong. I know I should be happy dahil ako ang boyfriend ni Saiddie but actually I'm not? It's our day 5. Pauwi na kami and we agreed to eat sa Serge's ang paborito naming tambayan. Pero kanina pa ako salita ng salita but Angel is not listening. Yes, Angel ang tawag ko sa kanya bagay kaai sa kanya ang salitang angel dahil para sa akin ay mukha siyang anghel, cute na anghel.

She told me she's not feeling well. Nag aalala na ako sa kanya dahil napapansin kong matamlay siya at namamayat. As fas as I remember, hindi ko naman siya ginugutom kaso sadyang wala siyang gana. Something is really wrong. Hindi ko na nakikita ang ngiti sa kanyang mga labi. Bakit kaya? Dahil ba hindi ako ok na boyfriend? I'm doing my best para maging deserving na boyfriend. I even read books about 1st timer in a relationship. I always make sure na hindi ko siya napapabayaan. May kulang pa ata sa akin. Or should I say, hindi siya masaya sa relasyon namin.

I called her bago ako matulog to ask if she's ok now. Okay naman daw siya at matutulog daw siya ng maaga. Bakit ganun parang pakiramdam ko tipid natipid siyang sumagot sa mga tanong ko. Feeling ko hindi siya nag eenjoy na kausap ako.

It's Saturday alam kong pag Sabado ay natulong si Saiddie maglaba sa Nanay niya. Ika nga ni Saids its their bonding time. Kaya pag Sabado hapon ko na siya nakakausap even nung mag kaibigan palang kami.

I need to do something para maging makulay naman ang relasyon namin.

"Hello! Claude? Si Thom to."

"Oi ano balita napatawag ka? May problema ba?"

"Wala naman eh baka lang kako may plano kayo nila Saids tom? Sama naman ako ohh. Narinig ko kasi na ininvite mo siya dyan dahil nagpapaturo kapatid mo sa kanya sa Math?"

"Ay oo nga pala buti pinaalala mo. Tatawagan ko nga pala yung babae na yon, siya lang kasi gusto ni Kimpoy magturo ng Math sa kanya. Alam mo na crush na crush jowa mo. Ui wag ka mag selos ha bata pa kapatid ko hehehe!"

"Sama na lang ako dyan. Sige na. Wala ako magawa eh"

"Sige sige sabihan ko na lang din si Saiddie na pupunta ka. Dala ka spag ni tita Charrie ha"

"Oo ba ikaw pa ba naman. Dadamihan ko ang sauce tulad ng gusto mo"

Sunday....

Sabi ko kina Claude at Saids susunod na lang ako doon kasi magtuturuan pa sila Saids at Kimpoy. Excited na excited ako dahil makakasama ko ulit si Angel ko. Handa na ang lahat ng dala ko nakalagay na sa malaking tupperware ang spag na gustong gusto nila Saids at Claude. Bumili pa ako nitong chocolates na paborito ni Saids para maging energetic ulit at bumalik ang pagiging makulit at nitong malaking angel like na doll. I susurprise ko si Angel ko. Kaso ako ata ang masusurprise....

"Saiddie may problema ka ba? Napapansin na ni Thom na nagkakaganyan ka. Ano kaba ikaw ang pumili niyan kawawa naman yung tao."

Napatigil ako sa pag pasok ng pinto ng marinig ko si Claude na nagsasalita.

"Claude, hirap na hirap na ako. Tulungan mo na kaya ako ano bang dapat kong gawin? Hirap na hirap na ang kalooban ko."

Narinig kong parang nahikbi si Saids. Bakit siya nahihirapan? Saan? May sakit ba siya? Naghintay pa ako sa mga sasabihin niya. Kinakabahan ako bakit siya nahihirapan? Sa akin ba?

" Saiddina! Ikaw ang pumili ng desisyon mong yan di ba? Buo na ang plano natin noong birthday mo pero ikaw ang nagbago ng desisyon,"

Anong desisyon yun? Bakit kinakabahan ako. Aalis na lang kaya ako? Parang ayoko marinig ang usapang ito. Tatalikod na ako ng magsalita ulit si Saiddie.

" Claude hirap na hirap na ako. Ayoko ng maging unfair kay Thom. Kaso paano ko sasabihin sa kanya na nadala lang ako sa selos.. Ayoko siyang masaktan. Kaya ko naman akuhin ang sakit dahil kasalanan ko pero Claude di ko kayang sabihin sa kanya na kaya ko lang siya sinagot ay dahil sa selos ko kay Maya. At si Karl talaga sana ang kasama ko ngayon. "

What????? Ang sakit sakit naman noon. So this answers my many many questions. Ang sakit.!!ang sakit sakit naman noon. Di ko na ata muna gustong makausap si Saiddie. Mahal ko siya eh kaso ang sakit. Parang di ko siya kayang kausapin. God help me. What should I do?

Parang gusto kong lumubog na lang sa lupa at ng hindi na ko na kailangan pang kausapin at harapin si Saiddie.

Kung panaginip lang ito... Gustong gusto ko ng gumising. Somebody please wake me up...