Makapiling Kang Muli

TRIGGER WARNING: Ang kwentong ito ay naglalaman ng mga detalyadong eksena ng s*kswal na karahasan. Iminumungkahi ang maingat na pagbabasa. Kung ikaw ay sensitibo sa mga temang may kinalaman sa tr*uma, hindi kusang-loob na gawain, o s*kswal na k*rahasan, mangyaring magpatuloy nang may pag-iingat. “Heto na po ang sulat, Senyorito.” Inilahad ni Anton kay Lufer ang puting sobre habang nakaupo ito sa dulo ng malaking kama. “Puwede na po ba kaming umalis, Senyorito?” tanong ni Anton sa kaniyang amo ni si Lufer Del Mundo. Namumula ang mga mata nitong nakatitig sa kapatid niya. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ng kaniyang nakababatang kapatid na babae. Bitbit niya sa kaliwang kamay ang isang hindi kalakihang lumang travel bag na naglalaman ng mga damit nilang magkapatid, ilang mga importanteng gamit at pati na din ang pera na nanggaling sa kaniyang amo. Pinaakyat sila sa silid nito upang makuha ang malaking halaga ng pera na gagamitin niya para sa pagpapagamot sa kaniyang labing anim na taong gulang na kapatid na babae. “Nagmamadali ka yata, Anton?” Tumaas ang sulok ng labi ng kaniyang amo. “Kuya, saan po tayo pupunta?” tanong naman ni Antonette sa kaniyang nakatatandang kapatid. “Pupunta tayo sa Maynila, Netnet. Ipapagamot natin ’yang mga mata mo para makakita ka na.” “Talaga, Kuya?! Ipapagamot mo po ako? Makakapag-aral na po ako?” “Oo–” Hindi naituloy ni Anton ang kaniyang sasabihin sa nakababatang kapatid nang bigla na lang humalakhak ang kaniyang amo. “Mamaya na kayo umalis, ang lakas pa ng ulan, oh? Magpapainit muna kami ni Netnet.” Nakakalokong ngumiti si Lufer at mabagal na naglakad palapit sa kanila. Puno ng pagnanasa ang mga mata nitong nakatitig sa dalagitang si Antonette. “S-Senyorito, kailangan na po naming makaalis. Baka maiwanan po kami ng last trip papuntang Maynila.” Humigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ni Antonette. “Naniwala ka talaga na basta na lang kita hahayaang makaalis dala ang pera ko, Anton?” nanunuyang tanong nito. “Nag-usap na po tayo, Senyorito. May kasunduan ho tayo. Tinupad ko ang hiling mo kaya sana ay ganoon din ang gawin mo,” mariing bigkas ni Anton. “Hindi ka talaga nag-iisip ano? Sa tingin mo palalampasin ko ang nangyari matapos ninyo akong ipahiya ni Angeli?” “Hindi ko ho alam ang ibig ninyong sabihin, Senyorito. Hindi ho namin kayo pinahiya.” “Bobo!” “Ugh!” Daing ni Anton nang sikmuraan siya ni Lufer. “K-Kuya! Ano’ng nangyayari? Ayos ka lang po ba?” nag-aalalang tanong ni Antonette. “Ilayo ninyo sa akin ang g*gong ’to at baka mapaaga ang pagkikita nila ni San Pedro.” Utos niya sa kaniyang mga tauhan na agad namang kumilos. “Senyorito! Parang awa mo na, hayaan mo na kaming makaalis! Pangako, hindi na kami babalik dito kahit kailan!” Lumuhod si Anton upang magmakaawa. “K-Kuya . . .” humihikbing sambit ni Antonette. “Antonette! Huwag! Bitawan n’yo ’ko! Parang awa mo na, Senyorito!” Nagsisisigaw si Anton nang kaladkarin siya ng mga tauhan ni Lufer palayo sa kaniyang kapatid. “Kuya? Nasaan ka? Kuya!” Nangangapang humakbang si Antonette. upang hanapin ang kapatid. “Ako to, baby girl! Hahahahaha!” Agad na umatras si Antonette nang marinig ang boses ni Lufer. “Huwag kang lalapit sa ’kin! Masama ka!” “Huwag kang mag-alala! Ipaparanas ko sa ’yo ang langit.” Humalakhak ng nakakaloko si Lufer na sinundan naman ng kaniyang mga tauhan. Hinaklit niya sa braso si Antonette. Hinatak palapit sa malaking kama at itinulak doon. “Antonette! Huwag! Parang awa mo na, Senyorito!” Nagpupumiglas si Anton mula sa pagkakahawak ng dalawang tauhan nang makita nitong nagmamadaling naghubad ng kasuotan si Lufer. Samantalang bumangon naman mula sa pagkakahiga si Antonette. Kinapa niya ang kama upang makababa ngunit marahas siyang itinulak ni Lufer pabalik sa kama. “Kuya! Tulong! Nasaan ka? Kuya!” hilam sa luhang tawag ni Antonette sa kaniyang kapatid. “G*go ka! Huwag mong pakialaman ang kapatid ko! H*yop!” namumula sa galit na sigaw ni Anton kay Lufer. Nang mahubad ni Lufer ang lahat ng saplot sa katawan ay hinatak niya palapit sa kaniya si Antonette. Pinunit nito ang lumang bestida na suot ng dalagita. “Lumayo ka sa ’kin! Kuya! Tulungan mo ko!” Pinagkakalmot niya si Lufer nang halikan siya nito sa leeg. “Aray! P*tang ina mong babae ka!” Malakas na sinuntok ni Lufer sa tiyan si Antonette nang makalmot siya nito sa mukha at sa dibdib dahilan upang dumugo ang balat nito. Napangisi si Lufer nang mawalan ng malay ang dalagita. Dala ng matinding galit ay nakawala si Anton mula sa pagkakahawak sa kaniya ng dalawang tauhan ni Lufer. Agad niyang sinugod si Lufer at in*ndayan ito ng malakas na s*ntok sa mukha. Akma siyang susugod ulit ngunit muli na naman siyang nahawakan ng dalawang tauhan ni Lufer. “Ang tat*nga ninyo! Humanda kayong dalawa sa akin mamaya!” Nanlilisik ang mga matang dinuro nito ang dalawang tauhan na may hawak kay Lufer. “Ugh!” Napaatras si Anton nang tadyakan siya ni Lufer sa tiyan. “Gustong-gusto na kitang p*tayin ngayon pa lang, eh. Pero gusto kong panoorin mo muna ako kung paano ko pagsasawaan ang katawan ng kapatid mo!” “Mando, itali mo nga ang babaeng ’yan at buhusan ng tubig para magising. Bilisan mo!” “Masusunod, boss! Nardo, ikuha mo ako ng tubig!” Agad na kumuha ng lubid ang lalaking inutusan at itinali ang magkabilang palapulsuhan ni Antonette sa headboard ng kama. Maya-maya ay dumating ang inutusan nitong kumuha ng tubig at binuhusan ang mukha ni Antonette. “K-Kuya! Kuya! Nandiyan ka pa ba? Tulungan mo ’ko! Kuya!” Sigaw ni Antonette nang magising siya at maramdamang nakatali ang kaniyang palapulsuhan. Pilit niyang hinihila ang mga kamay na nakatali. “H*yop ka! D*monyo ka! Pakawalan mo ang kapatid ko!” malakas na sigaw ni Anton nang sumampa sa kama si Lufer. “B*salan n’yo nga ang bunganga ng g*gong ’yan! Ayaw kong makarinig ng ibang boses maliban sa hiyaw ng aking baby Netnet.” “Lumayo ka sa ’kin! Pakawalan mo ’ko dito! Kuya! Tulong!” Pilit na kumakawala si Antonette nang halikan siya ni Lufer sa leeg habang marahas na humahaplos sa buong katawan niya ang kamay nito. Halos hindi siya makakilos sa bigat at laki ng katawan nito. Maging ang kaniyang mga hita ay hindi niya maigalaw dahil nadadaganan ito ni Lufer. “Hmm! Hmm! Hmm!” Gustuhin mang sumigaw ni Anton ngunit hindi niya magawa dahil sa telang nakab*sal sa kaniyang bibig. Napaluha na lang siya habang nagpupumilit na kumawala mula sa mahigpit na pagkakahawak sa kaniya nang lapastanganin ni Lufer ang kaniyang kapatid na halos mamaos na sa kasisigaw. “Oh, boys, kayo naman! Palitan n’yo ang kama pagkatapos n’yo diyan. Bumili kayo ng bago!” Isinuot ni Lufer ang hinubad na boxer briefs at maong na pantalon. “Copy, boss!” Humalakhak ang mga tauhan ni Lufer at isa-isang lumapit kay Antonette na nakatingin lang sa kawalan habang tahimik na umiiyak. Lumapit si Lufer sa maliit na kabinet na katabi ng kaniyang kama. Dinampot nito ang kulay itim na bote at naglakad palapit kay Anton. Nanlilisik ang mga mata ni Anton nang lumapit sa kaniya ang nakangising si Lufer. “Ikaw naman kasi, bata. Kung nagparaya ka na lang agad noon, ‘di sana hindi na tayo umabot pa sa ganito. Pinahiya n’yo ko, eh. Lufer Del Mundo ang binangga mo.” Tinapik-tapik pa nito ang pisngi ni Anton. “Hmm! Hmm! Hmm!” Namumula sa galit at pawisan na ang mukha ni Anton sa pagpupumilit na makawala mula sa pagkakahawak sa kaniya. “May sinasabi ka? Hahahahaha! Pasensiya na, ayaw ko na kasing marinig ang boses mo.” “Mando, lumapit ka dito pagkatapos mo diyan!” Habang hinihintay na makatapos si Mando ay walang tigil na pinagsusunt*k at pinagtata*dyakan ni Lufer si Anton. “Solve na, boss!” Ilang sandali ay lumapit kay Lufer ang lalaking tinawag na Mando habang isinasara ang zipper ng pantalon nito. “Ito, ayaw kong may matirang ni isang patak sa bote na ’to, ha? Ubusin mo ang laman nitong asido sa pagmumukha ng g*gong ’yan nang mawalan na ng ipinagmamalaki.” Sabay abot kay Mando ng bote. “Masusunod, boss!” nakangising sumaludo pa kay Lufer si Mando. “Aalis na ko. Siguraduhin n’yong malinis ang trabaho ninyo, dahil kapag nakarating ito kay Papa, kayo ang mananagot sa akin!” “Oo naman, boss! Kami pa! Kailan ba kami pumalpak?” Mayabang na sagot ni Mando. Nilisan ni Lufer ang silid nang mapuno ito ng mga daing ni Anton. Habang ang kapatid naman nitong si Antonette ay pinagpasa-pasahang pagsamantalahan ng mga lalaking naroroon.