“Clara.” Pagtawag nya nang mauna akong maglakad palabas ng gate.
“Bakit?” Pinilit kong gawing kaswal ang pananalita ko. Nakangiti akong sinalubong ang mga tingin nya sa akin.
“I still love you. I really do.” Sinabi nya iyon sa pinakaemosyonal na pamamaraan. Iyon bang kahit hindi ko gustong paniwalaan ay hindi ko kayang tanggihan.
“Third.”
“Alam ko, you still need time. Hindi naman kita pinipilit. Gusto ko lang ipaalam sa’yo na hanggang ngayon ay hindi pa rin nawawala ang nararamdaman ko at pakiramdam ko ay mas lalo lamang iyong tumitindi.” Inabot nya ang kamay ko pero mabilis ko iyong binawi saka niyakap ang sarili.
Hindi ko maipakita ang gulat na nararamdam dahil sa mga naririnig ko. Paano nga ba akong magrereact sa biglaang pag-amin na ginagawa nya?
“Inirerespeto ko ang nararamdama
