Ericka’s Point of View
Habang nasa loob kami ni Ethan ng sasakyan, nanatili siyang nakahawak sa aking kamay at pinapakalma ako dahil sa nararamdaman ko. Hindi ko alam kung bakit ba ako pa ang sinisisi nila sa pagkamatay ng anak nila eh hindi ko naman alam kung bakit ako ang may kasalanan ng lahat ng sakit na nararamdaman ni Lester.
“Hey, are you alright?” tanong sa akin ni Ethan. Napatingin ako sa kaniya sabay napangiti.
“Oo naman ako pa ba,” saad ko sa kaniya. Napahinga naman ako ng malalim sabay napatingin sa labas ng kaniyang sasakyan.
“Alam mo, wala ka naman kasalanan sa nangyari kay Lester,” saad niya sa akin. Napating ako sa kaniya dahil sa kaniyang sinabi.
“Kagagawan niya yun sa sarili niya dahil hindi niya matanggap na ayaw mo na sa kaniya,” mahinahon na sabi n
