Sumisilip na ang sinag ng araw sa siwang ng bintana nang tumigil siya sa pagpapaligaya sa akin. Siya na ang naglinis ng katawan ko. Muli akong nakatulog dala ng pagod.
Nagising ako sa mumunting halik na dumadampi sa aking labi. Iminulat ko ang mga at nabungaran ko ang guwapong mukha ni Lesandro.
“Good morning, Shan,” Masuyo niyang hinaplos ang pisngi ko.
Ngumiti lang ako sa kaniya bilang tugon sa pagbati niya. Nahihiya akong magsalita dahil baka amoy panis na laway pa ang bibig ko. Bumangon ako at lumayo sa kaniya ng bahagya nang akmang hahalikan niya ako ulit.
“Why? What’s wrong?” nagtatakang tanong niya.
Tinakpan ko muna ang bibig bago sumagot. “Hindi pa kasi ako nagsisipilyo,” nahihiyang sagot ko.
Natawa siya nang mahina. “’Yon lang ba ang inaalala mo? Hmm?” Muli niya akong
