"Gusto mo bang kumain?"
Umiling lang ito sa tanong sa kan'ya ng pinsan.
"Dito na lang ako matutulog."
"Bahala ka! Salamat."
Mahinang sabi ni Rixon. Para kasing may kung anung nakabara sa kan'yang lalamunan ngayon. Masakit ang ulo n'ya at para bang umiikot naman ang paningin n'ya kapag iminumulat n'ya ang kan'yang mga mata. Kaya ipinipikit n'ya na lamang ito para maibsan kahit paano ang sakit ng ulo n'ya.
Nahiga naman si Ravin sa sofa na nasa loob mismo ng kwarto nito. Sanay naman s'yang inaalagaan ang mga pinsan n'ya. Lalo na kapag ganitong may sakit. Noon pa man ay naging independent na s'ya. Kahit pa nga may mga kasambahay naman sila sa states. Edad dose na s'ya ng mamatay ang kanilang mga magulang. Tanda n'ya pa din ang araw na pinadala sila sa ibang bansa ng Lala n'ya. Naiintind
