Dahan-dahang idinilat ni Ashley ang kanyang mga mata. Muli pa siyang napapikit dahil sa nasilaw siya ng liwanag na nanggagaling sa labas at tumatagos sa salamin ng bintana. Ilang sandali lang ay muli niyang idinilat ang kanyang mga mata. In-adjust niya ang kanyang paningin sa liwanag. Napatitig siya sa kisame. Maya-maya ay sumilay ang ngiti sa labi niya. Ramdam niya ang kagaanan ng loob dahil sa masarap na tulog niya.
Lumipas ang ilang minuto ay tumingin si Ashley sa kanang side ng kama. Kumunot ang kanyang noo. Wala siyang nakita kundi ang mga unan. Wala na sa tabi niya si Oslo. Napaisip siya. ‘Malamang ay pumasok na siya sa opisina. Minsan kasi ay maaga siyang pumapasok kaysa sa’kin,’ iniisip niya.
Sandaling huminga na lang ng malalim si Ashley saka dahan-dahang bumangon mula sa pagkak
