Mahina na ako doong napahagikhik nang maramdaman ang pag-angat ng aking mga paa sa buhanginang kinatatayuan ko kanina. Naisin ko man na magprotesta sa pagbuhat niya sa akin ay hindi ko iyon magawa dahil magiging ipokrita ako kung sasabihin ko na hindi ko gusto ang ginagawa niya. Sa totoo lang ay sobrang na-miss ko ang mga bagay na ito na gaya nitong mga paglalambing niya sa akin. Walang hiya at pag-aalinlangang ikinawit ko na ang aking dalawang braso sa leeg ni Nicko. Maliit niya ng ikinangisi iyon na ang mga mata ay nakaburo pa rin sa aking mukha.
Walang sinuman ang makaputol at makaawat ng magkahinang naming mga labi na tila ba sabik na sabik sa presensya ng bawat isa. Hindi rin alintana at hindi namin pansin ang mga taong sa amin ay nakakakita. Hindi naman nila kami kilala kung kaya h
