Ilang beses pa akong napalunok ng aking laway. Tumindi pa ang kabang aking nadarama. Hindi ko mapigilang masaktan para kay Nicko sa mga salitang natamo at ibinabato sa kanya ng kanyang masama pa rin ang loob sa ama. Nauunawaan ko naman ito sa kung saan siya nanggagaling, ngunit hindi niya naman kailangang i-bring up ang katauhan ng kanyang tunay na ina lalo na sa harapan ko. O marahil ang buong akala niya ay walang ibang makakarinig noon kung kaya naman kampante siyang ipangalandakan ang katotohanang iyon sa harapan ng anak niyang walang kahit na anong reaction at imik. Alam kong malakas na sampal iyon para kay Nicko kung kaya naman ay hindi ko na napigilan pang mag-alala sa kanya. Idagdag pa ang wala pa rin nitong emosyon na mukha. Ganundin ang kanyang panga na ni ultimong ilang beses na
