Wala nang nagawa pa si Anton kundi ang umalis kwarto ni Sheila. Para siyang pinagsakluban ng langit at lupa dahil sa nangyari. Ang saya pa nila kanina tapos ito na ang nangyari. Kung alam lang niya na ganito ang kahihinatnan, hindi na sana siya umalis ng bahay nila. Hilam ang mga luha at bagsak ang balikat na naglakad siya papalabas ng hotel. Noong makarating siya sa loob ng kanyang kotse, ilang sandali pa siyang nakaupo roon at natulala. Doon, muli ay unti-unting tumulo ang kanyang mga luha.
Ano nga ba ang magiging laban niya kung pagiging ina na nito ang umiral? Pero hindi pa rin niya maunawaan kung bakit parang ang dali lang para rito na iwanan siya. Bakit parang ang hirap kalabanin ang pagiging in anito? Hindi naman niya gustong gawin iyon. Nirerespeto niya si Sheila bilang ina. She’
