MARAHAN kong pinahid ang luhang naglandas sa magkabila kong pisngi. Hindi ko namalayang umiiyak na pala ako habang inaalala ang masakit na nakaraan. Ewan ko ba pero parang nadala ako.
Mariin kong ipinikit ang mga mata ko nang makaramdam ng matinding kirot sa dibdib ko. Pakiramdam ko'y bumalik lahat ng sakit na akala ko'y hindi ko na mararamdaman pa. Hanggang ngayon sariwa pa rin ang sugat na nilikha ng madilim na nakaraang yon.
It's been 10 years. Akala ko madali lang ibaon sa limot ang nakaraan. Pero mali ako. Kusang bumabalik ang sakit tuwing naaalala ko ang mga masakit na nangyari noon. Umukit yon at nag-iwan ng matinding pilat sa buong pagkatao ko na siyang naging dahilan kung bakit naging ganito ako ngayon.
Pilit kong binago ang sarili ko. Ayaw ko nang maging mahina at tinatapa
