CHAPTER 6
1137 Words
I woke up early and saw the sun rising, I'm too early this time naman. Kinusot ko ang aking mga mata at naligo na.
Pagkalabas ko naman sa bath ay nagbihis ako ng dress, bigla namang tumunog yung phone ko at sinagot ko eto.
"Hello?" tanong ko through the phone.
"Morgan? I'm sorry about yesterday.."
"Is that you? Xamier?" nanlaki ang mata ko nung marinig ang boses nya, kahapon ako nagtext tas ngayon lang sya nagcall sakin, unbelievable.
"Xamier! Where have you been? Why aren't you in class yesterday? I'm late because of that!" inis kong ani sakanya sa kabila ng telepono.
"I said I'm sorry okay? Anyways, I'll tell you the details so come out now" teka, come out? what does he mean?
Tumingin ako sa labas ng bintana ko at nakita yung van nya at kumaway pasya sa labas ng bintana, my eyebrows furrowed, ang aga naman nya nakakainis.
I dropped my phone at the bed and get dressed already, geez I don't wanted to be rushed.
.
I come down at the kitchen and saw Manang Amy preparing my snack. "Hija? Ang aga mo naman, may gagawin ba kayo sa klase?" tanong niya habang ginagawa ang aking salad.
"No manang, andyan na kasi si Xamier eh tsaka baka naka-out si manong Jeff ngayon" sabi ko habang
inaayos ang mga gamit ko sa loob ng bag.
"Parang nasanay kana kay Xamier ha, may development naba?" biglang tanong ni manang at namula naman ako ng kaunti.
"H-hindi ko naman balak na makipagsweet-sweetan kay Xamier eh, kung hindi lang talaga arrange ang aming marriage...." sabi ko as I averted my gaze to the ceiling.
"Ah ganun ba, bale na magsaya kayong mga bata ha" sabi niya at inabot ang aking baon.
"Salamat po manang, aalis napo ako" tumakbo ako palabas ng pinto pero bihla akong huminto.
"Speaking of which, nasaan sila mommy tsaka daddy?" tanong ko.
"Baka natutulog pa sila, maaga pa kasi eh" sabi ni manang at napangiti naman ako, thank god wala pa sila.
"Sige po, pasabi nalang po na umalis na ako papunta sa school" tumungo naman sya at kumaway sakin.
.
I saw Xamier inside the van and the door is opened so I just went inside it and close the door.
"Alis na tayo" sabi ni Xamier at tumungo naman yung driver niya at umandar ka kami. Then he averted his eyes outside the window.
Nakita kong sumisinag na ang araw mula sa side kong bintana, it really is pretty. Minsan gusto ko ring pumunta sa beach.
"Oo nga pala, anyare sayo? Bat wala ka kahapon?" sabi ko habang nakatingin parin sa labas ng bintana ko.
"Sabi ni mommy skip muna daw ako ng school day"
"Para naman saan?"
"Para sa arrange marriage naten..." I froze at his statement. Is it possible na naghahanda na ang magulang nya at sila mommy sa date ng marriage namen?
"Anong namang pinagusapan nila?"
"About sa date ng marriage naten..."
"Anong sabi nila? Tsaka bat para bang nagmamadali sila? We're like 19" defense ko sakanya.
"Well it's a business matter, there's nothing we can do about that" ani niya at napacross nalang ako ng braso at tumingin sa harapan ko.
"I guess our teenage life will be ruined by this...." ani ni Xamier habang nakaglance sakin.
"And our relationship isn't gonna be healthy...I don't like that..." nakasimangot kong sabi at napabuntong hininga.
.
.
"Morgan!" yakap sakin ni Lumiere and I just stand there like a statue.
"What's wrong?" she asked and I just sighed.
"I'll tell you at lunch break, let's just go to class" sabi ko habang hinihilot ang aking noo. It's too early for me to have a headache, calm down.
.
.
It's lunch break, sinabi ko ang problema ko kay Lumiere.
"What really? Your parents didn't even talk about that to you?"
"Probably because they know I can dump all logical matters to clog the marriage and leave it to a better date..." hindi naman ako mali, hindi sakin pinapaalam nila mama ang minsan nilang ginagawa kasi either papakainin ko sila ng logic o magagalit ako sa kanila.
I'm more logical than the two of them, well they're experience to business is more than mine, so they technically win every business matter argument with me.
Kinain ko nalang ang salad na nasa harapan ko para ma-ease ang stress ko ngayong araw. Teka, araw-araw na nga pala akong naiistress simula nung nagka-arrange marriage ako.
I just sighed. Tapos parang napatigil naman si Lumiere sa kinakain niya.
"Ayoko ng pagkain ko ngayon" ani niya sabay drop ng spoon niya, tinignan ko ang baon nya at cheeseburger pala ito.
"Ayaw mo ng cheeseburger? Pero kumakain ka ng burger"
"Ayoko ng cheese, para kasing nasusuka ako or sasakit tyan ko dyan."
"Diko alam na lactose intolerant ka pala"
"Hindi, ayoko lang talaga ng cheese" sabi niya at parang napangiti naman siya.
"Punta tayo ng carenderia!" sabi niya sakin and my eyebrows furrowed. Not again...
.
.
Hinila niya ako palabas ng campus.
"Xamier!" rinig kong sabi ni Lumiere at tumingin ako at nakita kong nakatalikod samin si Xamier.
"Saan ka naman pupunta?" ani ko habang inaayos ang aking damit.
"Masyadong maraming babae sa cafeteria at ayaw ko munang sumama kila Almer, kaya sa carenderia muna ako kakain"
"Almer?" patanong kong saad
"Magkasama kami sa g**g" ani niya at napa-'ah!' lamang ako.
"Still, diko talaga maimagine na isang gangster na tulad mo ay kakain sa isang cheap na carenderia" ani ko sakanya habang may nandidiring tingin.
"Maarte karin pala, at tsaka sabi ko sayo diba? Laki ako sa hirap bago ako pumunta ng states" sabi niya samin.
.
.
Pumunta kami sa malapit na carenderia at umupo sa plastic na upuan habang may babaeng lumapit samin.
"Magandang umaga, ah! Andito ka pala Xamier, musta na?"
"Okay naman ako, Sorano" ani ni Xamier sa babae habang nakangiti, kala ko sakanya lang ako ngumingiti pati pala sa ibang babae din.
"Kilala mo?" mahinhin kong tanong sakanya. "Paminsan-minsan akong kumakain dito, parang regular narin ako" ani niya sakin.
"Nagugutom na ako, ate adobo with rice nga po" ani ni Lumiere at naririnig kong kumakalang na ang tyan nya, gutom na nga talaga sya.
"Sige po ma'am, sayo Xamier?"
Tumingin si Xamier doon sa parang menu nila, "Caldereta at rice nalang akin, ate"
"Ah sige, sayo po miss?" tanong niya sakin at sabay tingin naman ako sa menu, "U-uhm....Caldereta narin po sakin" nanginginig kong tanong at baka magkamali ulit ako sa pagorder.
"Sige po, hintayin nyo nalang yung pagkain nyo" sabi niya at umalis.
"Kala ko magkakamali ka nanaman ulit eh" pigil na tawa ni Lumiere sakin.
"I learned my lesson na, kaya alam kona ang gagawin" ani ko nang proud.
"May ibang mayayamang babae din pala ang hindi kasing arte ninyo" sabi niya at napangiti ng slight samin....
- Writer
