Casanova's Wife

Chapter 4



Chapter 4

[FLASHBACKS]

[Steffy's POV]

Naalimpungatan ako ng maramdaman ko ang sakit sa pagitan ng aking mga hita----

O.O

Jusko bakit ako nandito? !

Halos di ako makagalaw ng mapagtanto kong hindi ito ang aking silid, at ang malaking ikinagulat ko,ako'y hubo't hubad---attt

"KING?" - si King na kaibigan niya ang katabi ko sa kama. Siya namang pagmulat ng kanyang mga mata.

"anong ginagawa ko di--bakit ako nandito?" nagpapanic na ako. Hindi ito pwedeng mangyari. Nagsimulang tumulo ang aking mga luha.

Bakas sa mga mukha niya ang pagtataka.

"anong ginawa mo sa akin?!" sigaw ko sa kanya at pinagsasampal ko. Ni hindi niya ginawang umilag at tinanggap lahat ng pananampal ko.

Bakit? Hindi ko maintindihan bakit nangyayari ito. Si King--bakit si King???

Bakit ako nandito? Pilit kong inaala ang kahapon--perooo hindi maari..

Pilit siyang nagpapaliwanag pero hindi ko siya pinapakinggan habang pinupulot ko ang mga damit kong nagkalat sa sahig.

Ang ibig bang sabihin nito---may nangyari sa amin ni King?

Hindi ko pa man natapos sa pagpulot ng aking mga nakakalat na damit ng siyang pagbukas naman ng pinto at iniluwa non ang isang babae---

O.O

"Pau--pauline?" - King.

"who are you?" nangangatal ang boses na baling sakin ng babaeng sa palagay ko'y magkasing edad lamang kami.

"--mali ang iniisip mo--hindi ko alam kung paano ako napunta dito - -" pagpapaliwanag ko. Litong lito na ako. Gusto ko ng  lumayo sa lugar na ito--

.......

Mula ng araw na yun, nag kulong ako sa kwarto. Walang tigil ang pag iyak ko. Si King ang sumira ng pinakaiingatan kong puri.

Anong ginawa ko?

Paano pag nalaman niya ang lahat ng ito? May mukha pa ba akong ihaharap sa kanya--

Dapat pumayag na ako dati pa--dapat ibinigay ko na sa kanya ang lahat lahat - -

*vibrate*

Napahinto ako ng makita ko ang receiver's name.

My World calling.....

Ilang ulit na siyang tumatawag pero wala akong balak sagutin. Hindi ko alam ang sasabihin ko kapag nagtanong siya.

Paano ko sasabihin sa kanya ang lahat?

Sinabi kaya ni King?

Anong gagawin ko??



[Steffy's POV]

Hayyy. Monday again. And usually bored sa klase.

Buti nalang at uwian na. Nagpaalam na sakin si Louisa dahil dumating na sundo niya.

"wag mo na akong hintayin kapag tapos kanang maglinis ng gymnasium" magkasama kami ngayon ni King,syempre first day ng punishment namin.

"sigurado ka?" bitbit niya ang bag ko.

"oo" alam ko namang mamadaliin niya yun. Ako, hindi ko sigurado sa Librarian. Baka naman ang daming ipagawa sa akin.

"hihintayin nalang kita sa bahay - - teka anong gusto mong ulam?"

"really King?" sarcastic kong tanong sa kanya. Magluluto ba to pag sinabi kong gusto ko ng chicken curry.

"basta para sa asawa ko"

"ulol mo--" well, nakasanayan ko na din ang pagtawag niya sa kin ng kung ano anong endearment. Asawa ko, misis ko, mahal, baby, baby mahal.. Ano pa ba? Iba talaga pag casanova, ang daming alam sa mga ganung bagay.

"sige baby, pag inaway ka ng librarian sabihin mo sakin" paalam niya sa akin.Actually, hinatid lang niya ako sa harap ng library. Pero bago yun,gaya ng nakagawian niya,hahalikan muna niya ako sa pisngi pag may pupuntahan siya o kaya naman magpapaalam.

Ganun kasweet si King, at nasanay na ako don.

Isang malakas na buntong hininga ang ginawa ko bago pumasok sa library.

Wala ng mga students doon.

Pumasok ako at nakita ko si Miss Dolorez, ang masunigit na librarian.Nakatayo at nakapaywang.

"are you Steffanye Marikit" she looked at me in a disgust attitude. Wow. What a nice first impression.

"yes maam" kalma self. Dracula yang kaharap mo. Idagdag mo pa ang luma niyang pink pillbox hat. Did you all know Professor Dolores Umbridge in Harry Potter again? Na kinaiinisan ng lahat ng studyante sa Hogwarts? She's exactly looks like her.

Hindi lang mukha ang pagkakaresemble ng dalawa pati mga utos. She gave me a piece of shit.. I mean sheet that indicates some crazy rules.

Rules:

Always keep the library clean.

Make sure that the books are in their corresponding areas.

Silence is a must.

Avoid eating inside the premises, this is not a canteen.

Do not take any books without prior notice.

Lahat ng yun isa isa niyang enexplain sa akin. Should i told this woman that i literally understand the rules and there's no need to elaborate it.

"okay, make sure you followed all the rules - - but before i go, i will not leave you the key of course. The door here is biometric door lock so be careful not to close the door when you are still inside, and make sure to close it before you leave understand"

Biometric lock? Really?

So ang ginawa ko, linagyan ko ng harang ang pinto baka sakaling tangayin ng hangin at hindi ako makalabas.

P

ero imposibleng mangyari yun, pero para sure, kumuha ako ng upuan at iniharang sa pinto.

First, I mopped the floor, i wiped the tables and even chairs. Jusko--hinding hindi na ako magpapalate i swear.

Inuna kong ibalik ang mga books na nasa front section then afterwards i checked some books which is not familiar to me.

"history.... Letter H--- number--" i mumbled.

Then i heard the sound of the door being closed. Oh my god!

I hurriedly ran to check it and--

"DAMN IT"

Sinong bweset ang gumawa nito. I try to open it but it won't.

Hinanap ko ang bag ko sakaling matawagan si Maam Dolorez. This can't be---

And i remembered that King got my bag.

"anong gagawin ko?" should i press something here.

Madilim na sa labas. I can see it through the window.

"is anyone out there?" i shouted.

"please open the door--this is not funny"

Alam kong papatayin ang ilaw sa buong campus maya maya lang.

"help!" baka sakaling madinig ako ng security guard. Baka matulungan niya ako.

I started to get creepy. Naiisip kong mag isa lang ako dito. No no no... I hate dark places.

Please someone help me here!

........

[King's POV]

Anong oras na at di pa umuuwi ang asawa ko. I check the time. Its already 7pm. Madami bang pinagawa ang Dolorez na yun?

Tsk.

This wasn't casual, alam kong walang pupuntahan yun maliban don sa kaibigan niya. Pero they don't have any plan tonight and i knew it. She will tell me first.

I dialled her number.

"f**k" nasa akin nga pala ang bag niya at cellphone niya.

I'm starting to get worried.. I call her friend and she told me she wasn't there.

And then something strike me from the past---

"No walang masamang nangyari sa kanya..." i calm myself. I will not let anything happen to her.

I grab the key and drive back to our school.

Nakita ko ang guard ng school at mabilis kong nilapitan.

"oh king,san punta mo, bawal ng pumasok  - -" bungad niya sa akin.

" nakita niyo bang lumabas si Steffanye kanina?" i ask him nervously.

He scratch his head.

"pasensya na pero hindi ko siya napansin, sa dami ba naman ninyo" he answered.

"teka--san ka pupunta--" i ignored him, nagtuloy tuloy akong pumasok ng gate. All lights are already off.

"hoy King san ka ba pupuntang bata ka---" tumakbo ako sa direksyon papuntang library. I'm sure she was there. Malakas ang kutob ko.

My heart clutches, and i can feel that i was about to explode.

"STEFFY" the door was locked. I tried to push harder but i can't open it.

"steffy are you in there?" nagpapanic na ako, hindi ko alam kung bakit pero alang alala na ako sa kanya. I should have check on her earlier.

"STEFFY! DAMN IT!" I used my phone to light inside but i can't clearly see.

"King--" then i heard her helpless voice. Her trembling voice that makes me want to smash this door. f**k!

"steffy, thanks god- - hold on okay?.. Just hold on.." i was about to ran back to the security guard to ask help..

.......

"thank you for the help" buti nalang at may access ang guard ng school sa library.

It was a biometric door,the school was lucky enough because if he don't, i will surely smash that door.

I held her hand and bring her inside our car. She was speechless  and trembling.

I look at her.

"King--" i heard her soft cry. f**k, i hate it.

"it's alright baby" i hugged her to ease her fear.

.....

[Steffy's POV]

Hindi ako makapagsalita sa sobrang takot ko.

Nasa bahay na kami at nakaupo lang ako sa couch mula ng dumating kami.

" let's eat" he grab my hand and lead me to the kitchen.

Nakatingin lang sa mesa habang linalagyan niya ng pagkain ang plato ko.

He heaved a deep breath.

"tomorrow you don't need to be there," na patingin ako sa kanya.

"what- do you mean?"

"you don't need to continue that crazy punishment, ako na ang bahala don"

"no, tatapusin ko yun." ayaw ko. Dahil lang ba don? At anong paraan naman ang magagawa niya?

"then i will not leave you there unless you're done"

"kumain kana"

Napatingin lang ako sa kanya habang nagisimula siyang sumandok sa kanyang plato.

I might be the unluckiest person in the world but i am so blessed and thankful to have King by my side.