CHAPTER 25
---
“Hindi pa ba tayo uuwi, Sir?” tanong ko kay Lanzeus habang kumakain ng mansanas.
“Hindi pa,” sagot niya at nilipat ang hawak niyang dyaryo sa ibang pahina. Bakit nga pala nandito ang lalaking ‘to? Dapat ganitong oras nasa opisina siya o hindi kaya may lakad na pinipuntahan.
Dalawang araw na ako rito sa hospital. Ang malala lang naman na nangyari ay ang sugat na nasa paa ko na kailangan pang tahiin. Ang ulo ko naman ay hindi na sumasakit pero meroon pa rin ang balakang ko dahil sa malakas na pag bagsak at nadaganan pa ako ni Dori.
“Bakit hindi pa? Maayos naman na ho ako,” sabi ko habang nakatingi sa kanya. Nasa kama ako habang nasa sofa naman siya Ang mga mata niya ay nakatutok sa binabasang dyaryo. Nakalimutan kong sabihin na hindi basta basta ang kwarto
